Θεατρικά νέα μιας άλλης εποχής…

Θεατρικά νέα μιας άλλης εποχής…

Μοιράσου το!

Έφθασε χθες ο Ρώσος συγγραφεύς Αλεξέι Αρμπούζωφ

Συγκινημένος που ευρίσκεται εις την Ελλάδα. “Πιστεύω ότι υπάρχουν περισσότερες δυνατότητες να ζήσωμε, παρά να πεθάνουμε…”.

Έτσι απήντησε ο Αλεξέι Αρμπούζωφ όταν τον ρωτήσαμε πώς βλέπει σαν διανοούμενος την παγκόσμιον κατάστασιν αυτές τις ημέρες.

Ο Σοβιετικός θεατρικός συγγραφεύς, που έφθασε χθες στην Αθήνα αεροπορικώς μέσω Βιέννης, φαινόταν πολύ συγκινημένος, ότν συνωμίλησε με τους Έλληνες δημοσιογράφους.

“Οι πρώτες μου εντυπώσεις από την Ελλάδα ή μάλλον από τον ουρανό της, γιατί αυτόν είδα μέχρι τώρα, είναι πολύ καλές.  Είναι τόσο καθαρός και έχετε τόσο όμορφο καιρό! Κ’ έπειτα το φεγγάρι σας. Δεν χόρταινα να το βλέπω προς τα δεξιά μας, καθώς πετούσαμε. Στην Μόσχα περνούν μήνες για να δούμε φεγγάρι τέτοια εποχή!..

“Μα δεν είναι μόνο αυτό, συνέχισε ο ξένος συγγραφεύς. Αισθάνομαι μεγάλη χαρά και είμαι πολύ συγκινημένος πατώντας το ελληνικό χώμα. Μη ξεχνάτε, ότι τα 25% του αίματός μου είναι σαν το δικό σας, ελληνικό. Ο λόγος; Η γιαγιά μου ήταν Ελληνίδα και λεγόταν Μανδραλή”.

Μιλώντας για το σημερινό θέατρο, ο Αρμπούζωφ είπε ότι πρέπει να περιέχη απαραίτητα τρία βασικά στοιχεία: Την εκφραστικότητα, την λιτότητα και την ποίησι. Έτσι, θα γίνη πιο ευαίσθητο, πιο στοχαστικό.

– Με το έργο σας “Ιστορία του Ιρκούτσκ” τι θέλετε κυρίως  να πήτε στο κοινό;

– Το έργο δεν το επενόησα. Με αυτό, όμως, νομίζω ότι έδωσα μια δική μου, καινούργια νότα, για την ζωή.

– Ο έρωτας έχει σήμερα στην Ρωσία την θέσι που του δίδετε σο έργο σας;

– Νομίζω, ακριβώς την ίδια.

– Ποιο έργο σας παίζεται αυτή την στιγμή στην Μόσχα;

– Ο “Χαμένος γιος”, στο θέατρο “Βαχτάγκωφ”.

Ο Αλεξέι Νικολάγιεβιτς Αρμπούζωφ, είναι ένας αθλητικός άνδρας με γκρίζα μαλλιά και γαλανά μάτια. Ντύνεται σύμφωνα με τη δυτική μόδα, χωρίς να παραλείπη να φορά στο χέρι του και αυτή ακόμη την χρυσή ταυτότητα.

Γεννήθηκε στην Μόσχα το 1908 και εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Γκαϊντεμπούρωφ το έτος 1925. Τρία χρόνια αργότερα έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο, την “Τάξη”. Το 1939 ίδρυσε με τον σκηνοθέτη Πλούκσεκ μια Σχολή Θεάτρου και το 1940-41 αναβιβάζει το έργο του “Πόλη την αυγή”. Ακολουθούν η “Τάνια”, “Ο Θάνατος”, “Μακρινός δρόμος” και “Σπιτάκι στο Τσερκιζώφ”.

Μεσημβρινή, 25 Οκτωβρίου 1962


Μοιράσου το!
ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΔΡΩΜΕΝΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΙΣΩΣ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ