Ντόρα Σιμοπούλου (1941 – 8 Αυγούστου 2016) Ηθοποιός και σεναριογράφος

Ντόρα Σιμοπούλου (1941 – 8 Αυγούστου 2016) Ηθοποιός και σεναριογράφος

Μοιράσου το!

Η Ντόρα (Ισιδώρα) Σιμοπούλου (1941 – 8 Αυγούστου 2016) ήταν ηθοποιός και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1941. Συμμετείχε στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου Η Φόνισσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη όπως και στην τηλεοπτική μεταφορά του έργου του Γυφτοπούλα. Συμμετείχε και στο επεισόδιο Η Βεντέτα της Σειράς Κωνσταντίνου και Ελένης υποδυόμενη τη μητέρα του Σπύρο Μπιμπίλα καθώς και στις Επτά Θανάσιμες Πεθερές, σαν guest star στο επεισόδιο Η Τσιγγάνα Πεθερά.

Έγραψε αρκετά σενάρια μαζί με την επίσης ηθοποιό Άννα Μακράκη κατά τη δεκαετία του 1990, για τα «Χαραυγή», «Σκιές πάνω από την πόλη», «Έρωτας και πάθος», «Νέμεσις», «Οικογένεια», «Στενές επαφές τρύπιου τοίχου».

__________________________

«Έφυγε» από τη ζωή η ηθοποιός Ντόρα Σιμοπούλου

Η είδηση έγινε γνωστή από τον συνάδελφό της Πάνο Κατέρη

www.protothema.gr, 06.09.2016

Η Ντόρα Σιμοπούλου «έφυγε» στις 8 Αυγούστου από τη ζωή αθόρυβα, όσο αθόρυβα ζούσε τα τελευταία χρόνια, απομακρυσμένη από τα φώτα της δημοσιότητας. Η είδηση για το θάνατο της ηθοποιού έγινε γνωστή από τον συνάδελφό της Πάνο Κατέρη, ο οποίος έγραψε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook .

«Ντόρα μου,μόλις έμαθα ότι πέταξες στην άλλη γειτονιά ! Πάει καιρός, από τις 8 Αυγούστου. Έφυγες σιωπηλά, όπως σιωπηλά έζησες. Δεν το έγραψαν πουθενά, δεν το «έδειξαν» πουθενά. Έστω και μιά αναφορά, γιά θυμηθεί ο κόσμος τη μορφή σου. Τίποτα ! Σε ονόμαζαν χρυσή ηθοποιό μικρών ρόλων. Αλλά εσύ ήξερες ότι δεν υπάρχουν μικροί ρόλοι, παρά μόνο μικροί ηθοποιοί. Πάντα θυμάμαι τις στιγμές που ζήσαμε μαζί στη σκηνή του Παρκ ένα ολόκληρο καλοκαίρι στη «Γυναίκα της χρονιάς» με τη Σμαρούλα ! Αλλά πάνω απ’ όλα τις στιγμές που ζήσαμε στις πρόβες και στα καμαρίνια πριν αρχίσει η παράσταση. Το γέλιο σου… την καλοσύνη σου…Αντίο καλή μου»

 

Η Ντόρα Σιμοπούλου, στα 56 χρόνια που είχε στο θέατρο από τότε που τελείωσε τη σχολή του Πέλλου Κατσέλη, ήταν χαμηλών τόνων ηθοποιός, που δεν επιδίωξε ποτέ την προβολή.«Με θεωρούσαν ότι είμαι η χρυσή ηθοποιός των μικρών ρόλων. Δεν είχα φιλοδοξίες για μεγαλύτερα πράγματα. Ούτε για την προβολή και την πρώτη γραμμή», είχε πει σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της.

Η συγγραφή ήταν η δεύτερη πλευρά της. Στη δεκαετία του ’90 έγραψαν με την ηθοποιό Αννα Μακράκη αρκετά σενάρια: «Χαραυγή», «Σκιές πάνω από την πόλη», «Ερωτας και πάθος», «Νέμεσις», «Οικογένεια», «Στενές επαφές τρύπιου τοίχου» κ.ά. Η Ντόρα Σιμοπούλου είχε δικούς της ρυθμούς και προτεραιότητες. «Βγήκα το 1960 από τη σχολή, αλλά πρωτοέπαιξα το 1962. Είχε να κάνει με την ντροπή. Ακόμη είμαι ντροπαλή»…έλεγε.

__________________________

Η χρυσή ηθοποιός των μικρών ρόλων

«Εχω κάνει αίτηση για σύνταξη, δεν πολυπαίζω, αλλά όταν με χρειάζονται οι «Μέτοικοι» πηγαίνω». Είναι η πρώτη κουβέντα της Ντόρας Σιμοπούλου, με μια έκπληξη είναι αλήθεια, στην πρόταση για συνέντευξη. Στα 47 χρόνια που έχει στο θέατρο από τότε που τελείωσε τη σχολή του Πέλλου Κατσέλη, δύο συνεντεύξεις έδωσε όλες κι όλες, και δεν παραπονιέται γι’ αυτό. Χαμηλών τόνων ηθοποιός, που δεν επιδίωξε ποτέ την προβολή, είναι από αυτές που θεωρούνται στυλοβάτες κάθε παράστασης.

«Με θεωρούσαν ότι είμαι η χρυσή ηθοποιός των μικρών ρόλων. Δεν είχα φιλοδοξίες για μεγαλύτερα πράγματα. Ούτε για την προβολή και την πρώτη γραμμή».

Κάθε έργο πρέπει, όπως λέει, να της πηγαίνει. «Είμαι 66 χρόνων, δεν μπορώ να παίξω όλες τις ηρωίδες». Τα μικρά πράγματα είναι που τη διασκεδάζουν. Το ανέβασμα μια παράστασης στο τέλος της σεζόν, έργα με χαρακτήρα και χιούμορ, ρόλοι που ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία της. «Καλά, αν τύχει ένα μεγάλος ρόλος δεν θα πω όχι, όμως οι μικροί ρόλοι σού αφήνουν μια ελευθερία. Να βλέπεις και τους άλλους τι κάνουν αλλά και συ, να εκφράζεσαι όπως θέλεις».

Ετσι εξηγεί και τη συνεργασία της στο «Αλεκτον» όπου παίζεται η κωμωδία «Μίλα μου για φόνο» της Jan Delvin σε σκηνοθεσία της Ασπας Κυρίμη, μετάφραση Αννας Ιορδανίδου, με τους Κώστα Φλωκατούλα, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Χρήστο Αδαμόπουλο, Δήμητρα Κωστοπούλου. Εχει σημασία που είναι μαύρη κωμωδία. «Πιστεύω στο χιούμορ. Και στη ζωή μου, παρότι είμαι μελαγχολική ως χαρακτήρας, πιστεύω πως όλα τα πράγματα έχουν και την άλλη πλευρά. Διασκεδάζω με τα πιο απίθανα πράγματα, ακόμη και με τις ειδήσεις, όσα βλέπω γύρω μου, κάποιες σκηνές στο σούπερ μάρκετ. Συχνά γελάω μόνη».

Την συνδέουν όμως και πολλά με τους «Μέτοικους». Παρότι δεν είναι μέλος της ομάδας πηγαίνει όταν την καλούν. «Γνωρίζω εδώ και 20 χρόνια την Ασπα (Κυρίμη). Ημασταν κάποτε σε ένα εργαστήριο μαζί. Εκεί και η Σοφία Σεϊρλή, να εξερευνούμε όλες τα εκφραστικά μας μέσα. Η δουλειά βλέπεις στο θέατρο και την τηλεόραση είναι μια ρουτίνα. Συνήθως, αν έχεις παίξει καλά σε ένα πράγμα σε καλούν να το επαναλάβεις».

Η συγγραφή είναι η δεύτερη πλευρά της. Στη δεκαετία του ’90 έγραψαν με την Αννα Μακράκη αρκετά σενάρια: «Χαραυγή», «Σκιές πάνω από την πόλη», «Ερωτας και πάθος», «Νέμεσις», «Οικογένεια», «Στενές επαφές τρύπιου τοίχου» κ.ά. Εκτοτε η τηλεόραση έγινε πιο άγρια, σχεδόν απάνθρωπη. «Πρέπει να υπάρχει μια διαρκής διαπραγμάτευση που όμως δεν έχει αντικείμενο». Η Ντόρα Σιμοπούλου έχει δικούς της ρυθμούς και προτεραιότητες. «Βγήκα το 1960 από τη σχολή, αλλά πρωτοέπαιξα το 1962. Είχε να κάνει με την ντροπή. Ακόμη είμαι ντροπαλή».

Είχε όμως γειτόνισσα τη Λαμπέτη. «Τη συνάντησα μια μέρα στο δρόμο και μου είπε «έμαθα ότι έγινες ηθοποιός. Ελα από το θέατρο». Πρωτόπαιξε στη «Μικρή μας πόλη» κάνοντας δυο τρία ρολάκια και ύστερα άνοιξε ο δρόμος. «Δούλεψα με τη Λαμπέτη κάποια χρόνια, την Ξένια Καλογεροπούλου, τον Χορν, με τον Γιώργο Μιχαηλίδη, την περίοδο της χούντας… Ολο το ελεύθερο θέατρο. Από τους σκηνοθέτες ο πιο χαρισματικός ήταν ο Βολανάκης». Στο Εθνικό δούλεψε μια μόνο σεζόν, επίσης στα ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, Ιωαννίνων, Κοζάνης, Καβάλας.

Ηθοποιός που ξεχώρισε για τις ερμηνείες της στο θέατρο, ήταν από εκείνες που γνώρισαν την τηλεόραση στα πρώτα της βήματα. Τότε που οι ασπρόμαυρες παραγωγές σαν τη «Γυφτοπούλα» του Παπαδιαμάντη που διασκεύασε ο Παύλος Μάτεσις, έκλειναν τους τηλεθεατές στο σπίτι. Εκτοτε παρακολουθεί τις αλλαγές στο θέατρο, τη ζωή, την πολιτική, την τηλεόραση και όπως λέει: «Δεν μπορώ να συμβιβαστώ με όσα με ενοχλούν. Απλώς δεν θυμώνω πια. Ομως, εξακολουθώ να είμαι μια αμφισβητίας έφηβη, ακόμα. Η ψυχή του ανθρώπου είναι άβυσσος και των ανθρώπων που μας κυβερνούν είναι μεγαλύτερη. Μη με βλέπετε έτσι. Είμαι ικανή να αντισταθώ».

Τώρα γράφει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Εχει μανία με τα αστυνομικά, το ομολογεί. «Δεν ξέρω αν θα εκδοθεί ποτέ. Χρόνο έχω άφθονο, κέφια δεν έχω. Υποφέρω κι εγώ από τη γενικότερη κατάθλιψη».


Μοιράσου το!
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

ΙΣΩΣ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ