Του Τόμας Μάγερ* “Το θέατρο μπορεί σχεδόν μόνο τότε να υπερισχύσει του θεατρικού έργου, αν κατορθώσει να αποφύγει τον κίνδυνο να δεχτεί να αλλάξει όσο είναι δυνατό από το θεατρικό έργο – πράγμα που προς το παρόν το κατορθώνει σχεδόν πάντα”. (Μπέρτολτ Μπρεχτ, Δυσκολίες του επικού θεάτρου) “Πράγματι υπάρχει άλλος τρόπος. Είναι…
Γράφει ο Ερανιστής Κάποτε στη Γερμανία συνήθιζαν να μιλάνε για τους “πρίγκιπες ποιητές” Γκαίτε και Σίλερ ή και να ανατρέπουν και τη σειρά. Ακόμα συνήθιζαν, και μερικοί το συνηθίζουν ακόμα, ν’ αντιπαραθέτουν τον Σίλερ, σαν “ποιητή του λαού”, στο “λακέ των αρχόντων”, τον Γκαίτε. Αυτό γινόταν από “αντρική περηφάνια μπρος…
Γράφει ο Ερανιστής ΕΝΑΣ ΝΕΑΡΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ, καταγόμενος από την ανατολική Γερμανία, γόνος φημισμένης γενιάς, εμφανίστηκε στις αρχές του 1800 στους πολυπράγμονες πνευματικούς κύκλους του Βερολίνου. Στο διάστημα της σύντομης δημιουργικής ζωής του, γνωρίστηκε με πολλούς μεγάλους λογοτέχνες, χωρίς όμως να θεωρηθεί ποτέ πως ο ίδιος ανήκε στους κύκλους τους. Στη…
Bernard Dort (…) Για τον Μπρεχτ, ο Σαίξπηρ ήταν ο αρμοδιότερος και συνεπώς ο πιο επικίνδυνος εκπρόσωπος αυτού που ονόμαζε παλιό θέατρο, συνάμα όμως κι ο πρόδρομος αυτού του νέου θεάτρου που ο ίδιος είχε βάλει στόχο του να προωθήσει όχι μόνον του επικού μπρεχτικού θεάτρου αλλά κι εκείνου του…
Ο Γουίλιαμ Ινγκ ή Ουίλιαμ Ινγκ (William Motter Inge, 3 Μαΐου 1913 – 10 Ιουνίου 1973) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας, του οποίου τα έργα, συχνά, πραγματεύονται μελαγχολικά άτομα κλεισμένα στον εαυτό τους. Στα μέσα του 1950 είχε επιτυχίες στο Μπρόντγουεϊ, με το θεατρικό Πικ-Νικ, να του χαρίζει ένα βραβείο…
Ο Τέρενς Ράτιγκαν (Sir Terence Mervyn Rattigan, 10 Ιουνίου 1911 – 30 Νοεμβρίου 1977) ήταν Άγγλος θεατρικός συγγραφέας, από τους πιο επιτυχημένους του 20ού αιώνα. Θέμα των έργων του είναι κυρίως η ανώτερη μέση αστική τάξη της Αγγλίας. Γνώρισε την αναγνώριση μέσα από την επιτυχημένη κωμωδία του French without Tears [=Γαλλικά χωρίς δάκρυα, 1936]…
Ο Ιόν Λούκα Καρατζιάλε (Ion Luca Caragiale, 13 Φεβρουαρίου 1852 – 9 Ιουνίου 1912) ήταν Ρουμάνος θεατρικός συγγραφέας ελληνικής καταγωγής, που γεννήθηκε στην τότε ηγεμονία της Βλαχίας. Ο Καρατζιάλε υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους θεατρικούς συγγραφείς της χώρας του, χαρακτηριζόμενος ως «ο Μολιέρος της Ρουμανίας» και «ο ιδρυτής του ρουμανικού θεάτρου». Δευτερευόντως, υπήρξε διηγηματογράφος, ποιητής, δημοσιογράφος και πολιτικός σχολιαστής. Θεωρείται από τους κυριότερους εκπροσώπους του ρουμανικού χιούμορ. Το…
Γιώργος Μιχαηλίδης Θυμότανε κανείς γέροντες δασκάλους που μας άφησαν ορφανούς. Γιώργος Σεφέρης Αυτοί οι δάσκαλοί μας ήταν παράξενοι άνθρωποι. Τους θυμάμαι σαν να ήταν μέλη μιας μυστικής εταιρείας – διέφεραν στις όψεις και στις απόψεις, αλλά με έναν βαρύ όρκο ταγμένπι σ’ αυτό που υπηρετούσαν. Τους έβλεπα συγκεντρωμένους στο γραφείο…
Σπύρος Α. Ευαγγελάτος Ο Τάκης Μουζενίδης υπήρξε ένας από τους πιο αγαπημένους μου δασκάλους στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (οι άλλοι ήταν ο Άγγελος Τερζάκης, ο Σωκράτης Καραντινός και ο Στέλιος Βόκοβιτς, στους οποίους επίσης οφείλω πάρα πολλά). Ως δάσκαλος ο Μουζενίδης διέθετε μια ιδιότυπη προσωπικότητα που σχετιζόταν με…
Γράφει ο Ερανιστής Ο Ζαν Μπατίστ Ποκελέν, που σαν ηθοποιός χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Μολιέρος, γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1622, στο Παρίσι, γιος ενός πλούσιου ταπετσιέρη. Αφού μαθήτευσε σε μια σχολή Ιησουϊτών, προοριζόταν να σπουδάσει νομικά. Προικισμένος από μικρός με οξύ πνεύμα, ο Μολιέρος παρακολούθησε τις νέες φιλοσοφικές και επιστημονικές θεωρίες,…
