Προφανώς κι έχουν πάρει διαστάσεις τα προβλήματα που "γέννησαν" οι παραγωγές του Φεστιβάλ και των κρατικών θεάτρων. Από τη μια ήταν η παράσταση της κ. Λένας Κιτσοπούλου με τους "Σφήκες" και τώρα η παράσταση της "Μήδεας" σε σκηνοθεσία του Γερμανού Φρανκ Κάστορφ. Το θέμα επικεντρώνεται πλέον στις "άγουρες" επιλογές συγκεκριμένων…
ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ Την παράσταση δεν την είδα. Ομως κρίνοντας από τη φασαρία που ξεσήκωσαν οι «Σφήκες» σε διασκευή και σκηνοθεσία της Λένας Κιτσοπούλου, μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω για ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί το σύγχρονο θέατρο. Είναι η αλαζονεία του σκηνοθέτη ο οποίος συμπεριφέρεται στα κείμενα σαν να είναι…
Σχόλιο για την παράσταση «Σφήκες» σε διασκευή Λένα Κιτσοπούλου έκανε ο Σωτήρης Χατζάκης, ο οποίος έχει διαγράψει μια μακρά πορεία στον χώρο του Εθνικού Θεάτρου. Ως πρώην διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου αλλά και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος πήρε θέση για όσα ακούγονται και κατακεραύνωσε τη σκηνοθέτιδα. «Τα μεγάλα έργα στο αρχαίο δράμα,…
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ Εγραφα παλιότερα πως η «Ορέστεια» του Αισχύλου, όπως ο «Αμλετ» για τους Αγγλους και ο «Φάουστ» για τους Γερμανούς, θα έλεγα και τα «Εξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα» του Πιραντέλο, είναι «ευαγγέλια», «ακτινογραφίες» πολιτισμού για τους λαούς που η γλώσσα τους αξιώθηκε να ιστορήσει τα πάθη και την ανάστασή…
ΑΛΕΞΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ Όταν μια χώρα μάχεται υπέρ βωμών και εστιών, υπάρχουν αισιόδοξοι, και ηττοπαθείς, αλλά φιλοπόλεμοι και αντιμιλιταριστές δεν υπάρχουν. Έτσι στις “Ικέτιδες” και στους “Επτά επί Θήβας” υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν στη νίκη και εκείνοι που φοβούνται την ήττα, αλλά διαίρεση της γνώμης υπέρ και κατά του πολέμου δεν…
GEORGES DEVEREUX* Η ψυχαναλυτική μελέτη των κοινωνικών και πολιτικών φαινομένων επιδιώκει να μεταφράσει υποκειμενικές, ασύνειδες ψυχολογικές διαδικασίες σε αντικειμενικά κοινωνικοπολιτιστικά δεδομένα. Αυτό το πρόβλημα συζητήθηκε καταρχήν από τους ψυχαναλυτές, με όρους παλαιοψυχολογικών θεωρήσεων αναφερομένων στις πηγές του πολιτισμού, σε μιαν εποχή όπου υπήρχαν λίγες σχετικά πληροφορίες για παραδείγματα συγκεκριμένα του…
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΛΑΚΩΤΑΡΗ “I have been half in love with easeful Death” (“To a Nightingale” – John Keats) Γιατί ο θάνατος ασκεί τέτοια γοητεία επάνω μας; Άνθρωποι απλοί κ’ εξελιγμένοι, αναλφάβητοι και διαβασμένοι, στοχαστές, επιστήμονες, φιλόσοφοι στέκονται ανήμποροι μπροστά του. Ο θάνατος μάς κυκλώνει από παντού, είναι ο μέγας θεός που…
Η Ρενέ Ζαν Φαλκονετί (Renée Jeanne Falconetti, Παντέν, 21 Ιουλίου 1892 – Μπουένος Άιρες, 12 Δεκεμβρίου 1946) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Η Φαλκονετί απέκτησε ξεχωριστή θέση στην ιστορία του κινηματογράφου με την συγκλονιστική της ερμηνεία στην βωβή ταινία του Καρλ Ντράγιερ, Τα πάθη της Ζαν Ντ’ Αρκ (1928). Η Φαλκονετί γεννήθηκε στο Παντέν (Pantin), μια πόλη πολύ κοντά στο Παρίσι, το 1892, από πατέρα με κορσικανική καταγωγή. Μεγάλωσε με…
CHARLES DULLIN Η σύγχυση ανάμεσα στη σκηνοθεσία, με την πραγματική σημασία τη, και τη σκηνογραφία, που δεν είναι παρά ένα απ’ τα εκφραστικά μέσα που διαθέτει ο σκηνοθέτης, είν’ ένα σφάλμα τόσο διαδεδομένο που ακόμα κι άνθρωποι που πρέπει να ξέρουν από θέατρο, όπως θεατρικοί κριτικοί, ηθοποιοί, διευθυντές θεάτρων, συνηθίζουν…
Ο Charles Dullin (8 Μαΐου 1885 – 11 Δεκεμβρίου 1949) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Ο Dullin ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός στο μελόδραμα. Το 1910 γνώρισε την πρώτη του επιτυχία στο Theatre des Arts ερμηνεύοντας τον Σμερντιακόφ στους Αδελφούς Καραμαζόφ. Το 1908, ξεκίνησε…
