ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΟΠΟΥΛΟΥ Ο Σάμιουελ Μπέκετ μπόρεσε τελικά όπως πολύ λίγοι συγγραφείς του 20ού αιώνα – ο Κάφκα είναι ένας από αυτούς – να εγκαταστήσει στο φανταστικό μουσείο της συλλογικής συνείδησης τις μπεκετικές φιγούρες και καταστάσεις: Μια ποιητική της εξορίας και της απουσίας, της πτώσης και της στέρησης από το προνόμιο των…
ΜΑΡΩ ΓΕΡΜΑΝΟΥ Μέσα στο πλαίσιο της ανατρεπτικής του δραματουργίας, ο Μπέκετ αναιρεί τον συμβατικό ρόλο του μονολόγου ως μέσου αυτοεξέτασης το οποίο παρέχει μια αποκλειστικά προσωπική πρόσβαση στην αυτογνωσία, ως φορέα της εσωτερικότητας του ατόμου. Κατά τη διαδικασία αφήγησης της ζωής τους, τα πλάσματα του Μπέκετ συνδιαλέγονται με εξουσιαστικούς λόγους…
ALEC REID ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΟ δεν θα πέφταμε έξω αν διαπιστώναμε πως δεν υπήρξε έργο που να συνάντησε πιο γρήγορη και πιο πλατιά διεθνή αναγνώριση από το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σάμιουελ Μπέκετ – αλλά καλύτερα να του δώσουμε γαλλικά τον τίτλο του, όπως παρουσιάστηκε στην αρχή: «En attendant Godot». Πρωτοπαίχτηκε…
ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ «Σκέφτομαι ότι υπάρχουν ίσως τέσσερις θεατρικοί συγγραφείς του 20ού αιώνα που δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε χωρίς αυτούς: Ο Τσέχοφ, ο Πιραντέλο, ο Μπρεχτ και ο Μπέκετ», έγραψε ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Edward Albee. «Εάν έχετε και τους τέσσερις, έχετε καλύψει τον αιώνα»[i]. Σε μια σφυγμομέτρηση που είχε…
O Σάμιουελ Mπέκετ άλλαξε χρόνο με εξαιρετική λεπτότητα, μη δίνοντας στην τύχη τη δυνατότητα να τον αγγίξει. O θάνατός του υπήρξε περιστασιακός· ένα γεγονός που άφησε απείραχτη τη φήμη του, εάν δεν την αύξησε. H πορεία κατά την οποία ο φίλαθλος νεαρός μιας εύπορης οικογένειας Iρλανδών προτεσταντών του Δουβλίνου μεταλλάχθηκε…
ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗΣ Πρόσφατα είδα τρεις παραστάσεις του έργου του Μπέκετ «Ευτυχισμένες μέρες» σε διαφορετικά μέρη και διαφορετικές γλώσσες, όμως σχεδόν πανομοιότυπες, λες και είχαν τον ίδιο σκηνοθέτη. Και δεν είναι η πρώτη φορά που το διαπιστώνω αυτό. Θα ‘λεγα πως είναι ο κανόνας παρά η εξαίρεση στις αναγνώσεις του μπεκετικού…
ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ μεταρρυθμιστής της κωμικής παράδοσης της Ευρώπης, ο Βενετσιάνος Carlo Goldoni (1707-1793)i, είναι στην Ελλάδα, ήδη κατά τον 18ον αιώνα, μετά τον Μολιέρο, ο πιο συχνά μεταφρασμένος κωμικός θεατρικός συγγραφέας. Βέβαια οι μεταφράσεις αυτές, συχνά σε χειρόγραφη μορφή και γλωσσικά ακόμα αδέξιες, δεν προορίζονται για θεατρική παράσταση…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΠΡΑΝΟΣ Ὅταν ἡ Μελίνα Μερκούρη ἀποφάσισε (σωστά) νά συστήσει τά ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ…. … τά Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, δέν γνώριζε, ἀσφαλῶς, ὅτι θά δημιουργοῦσε μιά νέα «κάστα» στόν ταλαίπωρο ἑλληνικό καλλιτεχνικό κόσμο. Δέν γνώριζε, ἐξ ἄλλου, πολλά ἀπό τήν κατάσταση πού εἶχε διαμορφωθεῖ στήν Ἑλλάδα, καθώς ἔλειψε πολλά χρόνια, ἐργαζόμενη μέ…
Η φαντασία είναι το πρώτο στάδιο μεταμόρφωσης της πραγματικότητας. bell hooks Το θέατρο αναπαράγει ζωή. Η τέχνη του θεάτρου ανακαλύπτει ζωή. Howard Barker ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗΣ Ζούμε σε μια ιδιαίτερα ρευστή πραγματικότητα, όπου ακούμε όλο και πιο έντονα συζητήσεις περί τέλους, επερχόμενου ή ήδη συντελεσθέντος. Ακούμε για το τέλος της ιστορίας, το…
GEORGE STEINER Ο Τζορτζ Στάινερ σημειώνει ότι η Αντιγόνη δεν είναι τυχαίο κείμενο. Και γι’ αυτό αποπειράται να απαντήσει στο ερώτημα γιατί άραγε συμβαίνει μια δράκα αρχαίων ελληνικών μύθων να συνεχίζουν να κυριαρχούν και να προσδίδουν ζωτικό σχήμα στη δική αίσθηση του Εγώ και του Κόσμου. Γιατί άραγε οι «Αντιγόνες»…
