ΟΡΕΣΤΗΣ ΚΑΡΑΒΑΣ «Ποιος άνθρωπος δεν γνωρίζει αυτόν που μοιράστηκε το κρεβάτι του με τον Δία, τον Αμφιτρύωνα από το Άργος, που γέννησε κάποτε ο Αλκαίος, ο γιος του Περσέα και είναι τώρα πατέρας του Ηρακλή;» Έτσι αρχίζει η τραγωδία Ηρακλής Μαινόμενος του Ευριπίδη. Μιλά ο Αμφιτρύωνας και αυτοσυστήνεται: πρώτα πρώτα…
Το 1957 ο μεγάλος δάσκαλος του θεάτρου μας και μέγιστος σκηνοθέτης Δημήτρης Ροντήρης, σε ηλικία που άλλοι αρχίζουν την ώριμη θητεία τους στην τέχνη, δηλαδή 58 ετών, είχε γράψει τη σκηνοθετική του προσφορά και ιδιώτευε Κώστας Γεωργουσόπουλος Είχα την ευλογία να μαθητεύσω, και στη συνέχεια να ενταχθώ, σε μια μοναδική…
Μερικές σκέψεις για το περίφημο «παράδοξο του Ντιντερό»: αν, δηλαδή, οι ηθοποιοί υποδύονται με βάση τα προσωπικά τους συναισθήματα και εμπειρίες Κώστας Γεωργουσόπουλος Διάβασα με ενδιαφέρον, και λόγω ανάλογης ειδικότητας, την έρευνα του φίλου Θανάση Νιάρχου για το πάντα επίκαιρο (με την έννοια, πάντα ζέον) πρόβλημα της υποκριτικής τέχνης, δηλαδή…
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ Με εντυπωσίασε αρνητικά το γεγονός ότι ο Μάικλ Μπίλινγκτον, διακεκριμένος κριτικός θεάτρου της «Γκάρντιαν» ήρθε στην Αθήνα αλλά δεν συνάντησε ούτε έναν εν Ελλάδι συνοδοιπόρο ούτε είδε κανένα νεοελληνικό έργο Αναρωτιέμαι πόσοι ευρωπαίοι αναγνώστες καθημερινών εφημερίδων έχουν την ευκαιρία και την τύχη θα έλεγα να διαβάζουν στα έντυπα…
ΜΑΡΤΙΝ ΕΣΛΙΝ Ο Επιστάτης σηματοδοτεί τη στιγμή που ο Χάρολντ Πίντερ εγκαταλείπει οριστικά τον προφανή συμβολισμό, τα υπερφυσικά βοηθήματα, ακόμα και το στοιχείο του ακαθόριστου που φέρουν οι μυστήριοι δολοφόνοι του Πάρτι Γενεθλίων. Στο Δωμάτιο, στο Πάρτι Γενεθλίων και στον Ασήμαντο Πόνο, ο κεντρικός ήρωας ζει με την ακαθόριστη απειλή…
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ Το θέατρο του Πιραντέλο, που είχε τόσο σκανδαλίσει την επομένη του πρώτου μεγάλου πολέμου, σήμερα είναι ανεγνωρισμένο καθεστώς. Αυτό δεν το εμποδίζει ωστόσο να προκαλεί πάντα την προσοχή, κι όχι μόνο των ανθρώπων του θεάτρου ή των διανοουμένων, που είχαν βαλθεί τότε να το συζητούν, για να το…
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΡΚΑΝΤΩΝΑΤΟΣ Στο στενό πλαίσιο ενός αφιερώματος για τα 2.500 χρόνια από τη γέννηση του Σοφοκλή η πληθώρα των ανεκδοτολογικών και μυθοπλαστικών στοιχείων που μας παραδόθηκαν σχετικά με τη ζωή και το έργο του μεγάλου Αθηναίου δραματουργού δυσχεραίνει σημαντικά κάθε απόπειρα για μια ευσύνοπτη και ακριβή επισκόπηση των κυριότερων σταθμών…
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΡΚΑΝΤΩΝΑΤΟΣ Ο μυθολογικός κύκλος των Λαβδακιδών με τις πολυάριθμες παραλλαγές του αποτέλεσε εκλεκτό σπόρο για τη γόνιμη καλλιτεχνική φαντασία των τραγικών ποιητών, οι οποίοι με τη σειρά τους προσέδωσαν μεγαλύτερο στοχαστικό βάθος στις παραδεδομένες ιστορίες για την πολύπαθη γενιά του Κάδμου· συνεπώς, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τρεις από…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΠΑΘΗΣ Ο Ντοστογιέφσκι δεν έγραψε ή μάλλον δεν δημοσίευσε ούτε μια σελίδα ούτε μια σκηνή θεατρικού κειμένου. Για την ακρίβεια, όπως λένε οι βιογράφοι του, στα νεανικά του χρόνια δοκίμασε να γράψει ιστορικά δράματα, στ’ αχνάρια του Σίλερ και του Πούσκιν. Τα σχεδιάσματα αυτών των έργων δεν σώθηκαν και…
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ* Από τα εφτά σωζόμενα δράματα του Σοφοκλή, τα τρία (Αντιγόνη, Οιδίπους Τύραννος, Οιδίπους επί Κολωνώ) αποτυπώνουν όψεις του θηβαϊκού μυθικού κύκλου των οποίων τα επικά πρότυπα δεν μπορούν σήμερα να αποτιμηθούν, αφού τα αντίστοιχα έργα του επικού κύκλου ελάχιστα ή μηδαμινά κειμενικά ίχνη έχουν αφήσει, ενώ ένα τέταρτο…
