Οι αδελφές του Σαίξπηρ – Θεματογραφία γυναικών συγγραφέων

Οι αδελφές του Σαίξπηρ – Θεματογραφία γυναικών συγγραφέων

Η Louise Page κατά τη διάρκεια των προβών στο έργο της Salonika το 1984. Φωτογραφία: Fairfax Media/Getty Images ΜΑΡΩ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ και κοινωνικές αναταραχές που συγκλόνισαν την Ευρώπη από το 1968 και μετά δεν άφησαν ανέπαφη τη θεατρική παραγωγή. Η αγγλική θεατρική ζωή που είχε ήδη βγει από τη…

Ο Φώτος Πολίτης ως σκηνοθέτης αρχαίας τραγωδίας

Ο Φώτος Πολίτης ως σκηνοθέτης αρχαίας τραγωδίας

ΒΑΛΤΕΡ ΠΟΥΧΝΕΡ Οι επιδράσεις του Μαξ Ράινχαρτ στο ελληνικό θέατρο του 20ού αιώνα Ο ΜΑΞ ΡΑΪΝΧΑΡΤ, ο μεγάλος αυστριακός σκηνοθέτης, ο κατεξοχήν σκηνοθέτης των πρώτων δεκαετιών του αιώνα μας, άφησε βαθιά τα ίχνη της δραστηριότητάς του στην Ελλάδα, όπως και σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής.…

Το σύμφωνο των Ευμενίδων. Η δικαιοσύνη στα χέρια των ανθρώπων

Το σύμφωνο των Ευμενίδων. Η δικαιοσύνη στα χέρια των ανθρώπων

François Mitterrand Ο Φρανσουά Μιτεράν, άλλοτε πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας και από τις μεγαλύτερες πολιτικές προσωπικότητες της Γαλλίας αλλά και της Ευρώπης, καταφεύγοντας στον τραγικό ελληνικό Μύθο, αξιολογεί διδακτικά ακόμα και τη σύγχρονη ελληνική περίπτωση, που αποτελεί ενδεικτικότατο σύμπτωμα μιας οικουμενικής τραγωδίας. Οι “Ευμενίδες”, τρίτο έργο της αισχυλικής τριλογίας “Ορέστεια”…

Με αφορμή μια παράσταση της “Ορέστειας” από τον Λούκα Ρονκόνι (1973)

Με αφορμή μια παράσταση της “Ορέστειας” από τον Λούκα Ρονκόνι (1973)

Pierre Vidal-Naquet ΟΙ ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ μιας σύγχρονης σκηνοθεσίας του ελληνικού θεάτρου του 5ου αιώνα, μπορούν να ταξινομηθούν κάτω από δυο διαφορετικές ρουμπρίκες, ανάμεσα στις οποίες υπάρχουν, φυσικά, όσα ενδιάμεσα θέλετε. Η πρώτη ανταποκρίνεται σε ό,τι θα μπορούσαμε να ονομάουμε ρχαιολογικό πειρασμό. Πρόκειται για μια όσο το δυνατόν πιο λεπτομερειακή ανασύσταση εκείνου…

Αρχαίο ελληνικό θέατρο

Αρχαίο ελληνικό θέατρο

Φάνης Κακριδής ΟΙ ΡΙΖΕΣ του αρχαίου ελληνικού θεάτρου χάνονται μέσα στα πανάρχαια λαϊκά δρώμενα και τις θρησκευτικές τελετές· τα τελυταία βλαστάρια του εκφυλίζονται στο μίμο και διασύρονται στις ρωμαϊκές αρένες. Όμως στο μεταξύ, πόσο μεγαλείο! Από τις χιλιάδες τα θεατρικά έργα που ξέρουμε ότι γράφτηκαν και παραστάθηκαν από το 534…

ΦΑΡΣΑ ή γέλιο χωρίς δεύτερη σκέψη

ΦΑΡΣΑ ή γέλιο χωρίς δεύτερη σκέψη

Norman R. Shapiro Η ΦΑΡΣΑ, αυτό το τόσο απαιτητικό θεατρικό είδος, το πιο απαιτητικό μάλιστα –ρωτήστε ακόμη και τους καλύτερους σκηνοθέτες αν δεν το πιστεύετε– υπήρξε, από τον Μεσαίωνα, ένα από τα πιο αγαπημένα θεατρικά είδη στη Γαλλία, όπου, σύμφωνα με μια ετυμολογία της λέξης, την ίδια λέξη χρησιμοποιούσαν και…

Τι είναι το γέλιο;

Τι είναι το γέλιο;

Frédéric Ferney Το γέλιο χρονολογείται από τα πολύ παλιά χρόνια… Γελάμε δίχως να το θέλουμε, γελάμε μέχρι τον ουρανό, κι ακόμα με καυτά δάκρυα στα μάτια… Άλλοτε, πάλι, γελάμε πικρόχολα, κάτω απ’ τα μουστάκια μας… Αυτή η θαυμάσια ποικιλία του γέλιου, δείχνει την υψηλή στάθμη του πολιτισμού μας, που δεν…

Αυτογνωσία και αναγνώριση στον Ίωνα του Ευριπίδη

Αυτογνωσία και αναγνώριση στον Ίωνα του Ευριπίδη

Γιάγκος Ανδρεάδης ΓΙΑΤΙ ο Ίωνας του Ευριπίδη; Πρώτα, γιατί μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε τη μυητική διάσταση ενός τραγικού μύθου, φωτίζοντας έτσι γενικότερα τη σημασία του μύθου στον αρχαίο κόσμο· ύστερα, γιατί μας προσφέρει τη δυνατότητα να συλλάβουμε τα επικοινωνούντα επίπεδα των θεών, της πόλεως και του οίκου μέσα στα πλαίσια…

Από τον Μπρεχτ στον… Μύλλερ

Από τον Μπρεχτ στον… Μύλλερ

Sue-Ellen Case Ο ΜΥΛΛΕΡ καταγγέλλει τον Μπρεχτ σαν ένοχο κλασικισμού… Ο Μύλλερ αντικατέστησε το συλλογικό, επαναστατικό, θεατρικό πρότυπο του Μπρεχτ, με μια δραματουργία αυτοκατάρρευσης… Το έργο του Μύλλερ απάλλαξε το διδακτικό έργο από το διδακτισμό και την αισιοδοξία του… Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ [Bertolt Brecht] ίδρυσε το Μπερλίνερ Ανσάμπλ [Berliner Ensemble]…

Μια ευτυχής συνεργασία: Ο Μαριβώ και οι Ιταλοί ηθοποιοί

Μια ευτυχής συνεργασία: Ο Μαριβώ και οι Ιταλοί ηθοποιοί

Marcel Arland ΚΑΝΕΝΑ άλλο είδος δεν έχει τόσο να λογαριάσει το τυχαίο όσο το θέατρο· το τυχαίο στους ερμηνευτές, στην ατμόσφαιρα της αίθουσας, στην επευφημία ή στην κατακραυγή. Ο Μαριβώ [Marivaux] δεν οφείλει στους ευνοούμενους ηθοποιούς του απ’ ό,τι στα σαλόνια της Μαντάμ ντε Λαμπέρ ή της Μαντάμ ντε Τανσέν…