«Πέρσες» του Αισχύλου – μια παραγωγή του Θεάτρου Τέχνης. Οι «Πέρσες» είχαν ανεβεί σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν, πρώτα στο Λονδίνο, στο Θέατρο Aldwych, στο πλαίσιο του θεατρικού φεστιβάλ World Theatre Season, την 20ή Απριλίου 1965 και εν συνεχεία στο Ωδείον Ηρώδου του Αττικού, στο Φεστιβάλ Αθηνών, την 21, 24 και…
Του Τόμας Μάγερ* “Το θέατρο μπορεί σχεδόν μόνο τότε να υπερισχύσει του θεατρικού έργου, αν κατορθώσει να αποφύγει τον κίνδυνο να δεχτεί να αλλάξει όσο είναι δυνατό από το θεατρικό έργο – πράγμα που προς το παρόν το κατορθώνει σχεδόν πάντα”. (Μπέρτολτ Μπρεχτ, Δυσκολίες του επικού θεάτρου) “Πράγματι υπάρχει άλλος τρόπος. Είναι…
Bernard Dort (…) Για τον Μπρεχτ, ο Σαίξπηρ ήταν ο αρμοδιότερος και συνεπώς ο πιο επικίνδυνος εκπρόσωπος αυτού που ονόμαζε παλιό θέατρο, συνάμα όμως κι ο πρόδρομος αυτού του νέου θεάτρου που ο ίδιος είχε βάλει στόχο του να προωθήσει όχι μόνον του επικού μπρεχτικού θεάτρου αλλά κι εκείνου του…
Γιώργος Βελουδής Εορτάζεται εφέτος στην πατρίδα του η επέτειος των 50 χρόνων από τον θάνατο (14.8.2006) του μεγαλύτερου γερμανού λογοτέχνη-συγγραφέα του 20ού αιώνα Μπέρτολτ Μπρεχτ. Το επίκεντρο αυτής της μπρεχτικής επετείου βρίσκεται στη μικρή πόλη της γέννησής του, το Αουγκσμπουργκ, και όχι στην ενωμένη πλέον πρωτεύουσα της μεγάλης πατρίδας του,…
Τόμας Μάγερ Στους προεκλογικούς αγώνες οι ιδιομορφίες της πολιτικής εμφανίζονται συχνά σαν κάτω από μεγεθυντικό φακό· εδώ, το πολυπόθητο έπαθλο της εξουσίας διακυβεύεται άμεσα, ενώ σε κανονικές περιόδους της πολιτικής ζωής οι συντελεστές διατηρούν μεν το βλέμμα καρφωμένο επάνω του, δεν χρειάζεται όμως να το κυνηγήσουν με τόση πονηριά, κόπο,…
Roland Barthes ΘΑ ΗΘΕΛΑ να σχεδιάσω εδώ, όχι μιαν ιστορία ή μιαν αισθητική, αλλά μάλλον μια παθολογία, ή αν προτιμάτε μιαν ηθική του θεατρικού κοστουμιού. Θα προτείνω μερικούς κανόνες, πολύ απλούς, που θα μας επιτρέψουν ίσως να κρίνουμε κατά πόσο ένα κοστούμι είναι καλό ή κακό, υγιές ή άρρωστο. Θα…
Georges Banu Το θέατρο κινδυνεύει ή τουλάχιστον έτσι ζει. Αυτή η προαγγελία καταστροφής γεννιέται με τις απαρχές του αιώνα και ο πρώτος που τη διακηρύσσει είναι ο Edward Gordon Craig. “Έκτοτε, αναζητάμε πάντα την επιβίωση, την αναγέννηση και τη ριζοσπαστικότητα κάθε αναζήτησης μετριέται με τον πήχη του κινδύνου. Ο άνθρωπος…
Δηώ Καγγελάρη ΚΑΘΕ ΘΕΑΤΡΟ αυτής της πόλης έχει τη μικρή ή τη μεγάλη ιστορία του. Ανάμεσά τους, τα απομεινάρια του θεάτρου του Διονύσου στη νότια πλαγιά του βράχου της Ακρόπολης· το ρωμαϊκό Ηρώδειο λίγο πιο πέρα· το “Εθνικό” – πάλαι ποτέ “Βασιλικό” – θέατρο, γέννημα του αιώνα μας, κτισμένο σε…
ΑΛΚΗΣ ΘΡΥΛΟΣ Κάποτε μ’ αρέσει – αν και βέβαια ξέρω ότι οι σχηματοποιήσεις, έστω κι αν είναι παραστατικότατες πάντα, καθώς περιορίζουν, προδίνουν – να αποκρυσταλλώνω στη φαντασία μου τους ποιητές σε κείνη που θεωρώ την πιο χαρακτηριστική τους λειτουργία. Τον Σολωμό τον βλέπω εκστατικό, ή σκυμμένο με πείσμα στο χαρτί,…
Τάκης Βαρβιτσιώτης Μόνο το μυστήριο μας κάνει να ζήσουμε. Μόνο το μυστήριο F.G.L. Σε μιαν εποχή όπου οι περισσότεροι ποιητές γράφουν χωρίς να είναι προικισμένοι με το χάρισμα να τραγουδούν και η ιλιγγιώδης τεχνική ενός κολοσσιαίου βιομηχανικού πολιτισμού απλώνει την αδυσώπητη σκιά της ακόμη και πάνω στην τέχνη, με συνέπεια…
