ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ μπουλούκι δεσπόζει στην προπολεμική αλλά και τη μεταπολεμική Ελλάδα ως ο κατεξοχήν φορέας της ψυχαγωγίας της. Οφείλουμε να λογαριαζόμαστε τυχεροί που ένας από τους αριστείς του είδους και τους πρωτομάστορες του μπουλουκιού στην Ελλάδα, ο Λουκάς Χρέλιας, μας άφησε πεθαίνοντας την αυτοβιογραφία του. Μια αυτοβιογραφία που κατά εκπληκτικό…
Γιώργος Μιχαηλίδης Θυμότανε κανείς γέροντες δασκάλους που μας άφησαν ορφανούς. Γιώργος Σεφέρης Αυτοί οι δάσκαλοί μας ήταν παράξενοι άνθρωποι. Τους θυμάμαι σαν να ήταν μέλη μιας μυστικής εταιρείας – διέφεραν στις όψεις και στις απόψεις, αλλά με έναν βαρύ όρκο ταγμένπι σ’ αυτό που υπηρετούσαν. Τους έβλεπα συγκεντρωμένους στο γραφείο…
Σπύρος Α. Ευαγγελάτος Ο Τάκης Μουζενίδης υπήρξε ένας από τους πιο αγαπημένους μου δασκάλους στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (οι άλλοι ήταν ο Άγγελος Τερζάκης, ο Σωκράτης Καραντινός και ο Στέλιος Βόκοβιτς, στους οποίους επίσης οφείλω πάρα πολλά). Ως δάσκαλος ο Μουζενίδης διέθετε μια ιδιότυπη προσωπικότητα που σχετιζόταν με…
Κωνσταντίνος Τσάτσος, Θάνος Κωτσόπουλος, Αλέξης Διαμαντόπουλος, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Ε.Π. Παπανούτσος, Μάριος Πλωρίτης, Παντελής Πρεβελάκης, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΑΤΣΟΣ Αλέξης Μινωτής ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ, με τον συνδυασμό του λόγου και της πράξης επέτρεψε στον άνθρωπο, να εκφράση νοήματα που με κανέναν άλλο δρόμο δεν μπορεί να πλησιάση. Από τα υλικά που το…
Μίμης Φωτόπουλος ΤΗ ΧΕΙΜΕΡΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟ 1943-1944 έκανα ένα μεγάλο ακροβατικό πήδημα. Από το βαριετέ πήγα αμέσως και έπαιξα… Ίψεν. Αλλά, ας πάρουμε με τη σειρά τα δραματικά γεγονότα. Το φθινόπωρο του ’43, ο Αργυρόπουλος, που εν τω μεταξύ δεν είχε παίξει το καλοκαίρι, ανασυγκροτεί τον θίασό του και παίρνει για σκηνοθέτη τον Μπαστιά και…
Μια μαρτυρία του ΒΑΣΙΛΗ ΡΩΤΑ Το κείμενο είναι η μοναδική γραπτή μαρτυρία του Βασίλη Ρώτα για τη θεατρική προσπάθειά του στην Ελεύθερη Ελλάδα. Είναι το δεύτερο μισό ενός χρονικού του –που δημοσιεύτηκε κι αυτό, στην “Επιθεώρηση Τέχνης” (τεύχος 87/88, σελ. 306-309) και στο "Θέατρο" (τεύχος 55/56)– με τον τίτλο “Το…
Αλέξης Σολομός Ήτανε εφτά τ’ απόγευμα – καλοκαίρι του 1936 – όταν ο Λόρκα με δέχτηκε στην πόρτα του σπιτιού του. Έξω, στη μικρή πλατεία με τα καγκελωτά παράθυρα, μια ντουζίνα παιδιά τρέχανε γύρω απ’ τις πικροδάφνες, τραγουδώντας σολέες. Το πρόσωπο του φεντερίκο ήτανε ζυμωμένο – όπως θα ’λεγε ο…
Ελένη Χαλκούση Με το Βασίλη Λογοθετίδη συνεργάσθηκα για πρώτη φορά το φθινόπωρο του 1936 όταν πήγα σαν βοηθός σκηνοθέτης του Γιαννούλη Σαραντίδη στο θίασο της Μαρίκας, στο “Ρεξ”. Ήταν τότε διευθυντής του θιάσου. Όμως πόσος καιρός πέρασε για να το καταλάβω! Πόσο διαφορετικά, πόσο ταπεινά, πόσο ανθρώπινα έκανε αισθητή την…
