ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ Για το ότι ο Anouilh είναι μια από τις πιο εξέχουσες μορφές του συγχρόνου θεάτρου, κανένας δεν έχει αμφιβολία. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που πιστεύουν – ίσως όχι αδικαιολόγητα – πως υπερέχει από πολλούς εξίσου φημισμένους συγγραφείς των δυο ημισφαιρίων. Τα έργα του, ο συγγραφέας της “Λεοκάντια”, τα…
ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΣ Στα 1903, ο Παλαμάς δημοσιεύει σε βιβλίο το δράμα του Τρισεύγενη. Ο ποιητής είναι την εποχή εκείνη περίπου σαράντα τεσσάρω χρονώ, βρίσκεται στη μεγάλη πνευματική ακμή του. Ετοιμάζει τα αριστουργήματα της ζωής του, την Ασάλευτη ζωή, το Δωδεκάλογο του Γύφτου, τη Φλογέρα του Βασιλιά. Δίπλα στα πολυφήμητα αυτά…
Αν και η Ελλάδα είναι η πατρίδα του θεάτρου, το νεοελληνικό θέατρο, άγνωστο εν πολλοίς στο εξωτερικό, ταλανίζεται από τις επεμβάσεις της πολιτικής. Ένα άρθρο της FAZ. «Ελλάδα, το σπίτι του θεάτρου. Εδώ ξεκίνησε αυτό που θα άλλαζε τον κόσμο για πάντα». Με αυτή τη φράση, έκφραση σεβασμού στην αρχαιότητα, ξεκινά μακροσκελέστατο άρθρο…
Κώστας Γεωργουσόπουλος Ο Χρήστος Σαμουηλίδης δεν ήταν ούτε εύκολος φίλος, ούτε εύκολος συνεργάτης, συχνά αιχμηρός και απόκοσμος. Αφοσιωμένος στην αποστολή του ήταν σεβαστός στην απομόνωσή του. Εφυγε πλήρης ημερών (1927-2022) ο λαογράφος, ποιητής, πεζογράφος, ιστορικός και θεατρικός συγγραφέας Χρήστος Σαμουηλίδης. Για 8 χρόνια (1970-1978) συνυπηρετήσαμε στη Σχολή Μωραΐτη, όπου και…
O ADOLF SHAPIRO (γεν.4/7/1939-Χάρκοβο, ΕΣΣΔ ) αποφοίτησε από την σχολή σκηνοθεσίας του Θεατρικού Ινστιτούτου του Χάρκοβο. Ύστερα συνέχισε τις σπουδές του στη Μόσχα, στο Ανώτατο Εργαστήρι Σκηνοθεσίας της Μαρίας Κνέμπελ. Μεταξύ του 1962 και του 1992 εργαζόταν στην Λετονία όπου διηύθυνε το Θέατρο Νεολαίας της Ρίγας. Ανάμεσα στα πιο σημαντικά…
ΛΙΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ Μετά τα τελευταία φανερώματα της ύστατης αρχαιότητας για ολόκληρο το μεσαιωνικό θέατρο στην Ελλάδα δεν υπάρχει, ούτε με την υψηλή μορφή της τραγωδίας ούτε με τη μορφή των “μίμων” και των “παντομίμων”. Παρ’ όλα όσα υποστηρίζονται κατά καιρούς, το Βυζάντιο όλους τους αιώνες της ακμής του δε γνώρισε…
Κώστας Γεωργουσόπουλος Το αριστούργημα του Ποντίκα είναι «Οι θεατές» Το 1990, και για 20 χρόνια, δίδαξα στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοφοσικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και στα πρώτα μαθήματά μου, μια φορά την εβδομάδα, δίδαξα ελληνική δραματουργία του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού και σε ένα άλλο…
Ο Κώστας Καζάκος έδειξε ότι η στράτευση στην τέχνη και η στράτευση στον αγώνα μπορούν και πρέπει να συνδυάζονται Χαραλαμπόπουλος Λευτέρης Θυμάμαι ακόμη τη χολή με την οποία είχαν αντιμετωπίσει πριν από κάποια χρόνια τον Κώστα Καζάκο διάφοροι σχολιαστές που ήθελαν να είναι «συστημικότεροι» του συστήματος για το γεγονός ότι…
Τα θερινά θέατρα, η νυχτερινή ζωή της πόλης και πρόσωπα της εποχής ήταν το αντικείμενο της συζήτησης μιας παρέας συνταξιούχων στο καφενεδάκι της Δεξαμενής. Όχι για τα δικά τους χρόνια αλλά ακόμη παλιότερα, στις αρχές του περασμένου αιώνα, όπως τα είχαν ακούσει από τους γονείς τους ή τα είχαν διαβάσει σε βιβλία…
VICTOR HUGO Ο αρχαίος Σαίξπηρ είναι ο Αισχύλος. Ας ξαναρθούμε στον Αισχύλο. Αυτός είναι ο πρόγονος του θεάτρου. Αυτό το βιβλίο θα ’τανε άπλερο αν δεν είχε ο Αισχύλος την ιδιαίτερή του θέση. Ένας άνθρωπος που δεν ξέρουμε πώς να τον κατατάξουμε στον αιώνα του, όσο είναι απ’ έξω και…
