ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Ήταν Γενάρης του 1963, όταν ο πατέρας μου, ιδρυτικό στέλεχος του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, μαζί με τον Θεοτοκά και τον Καραντινό, με πήρε μαζί του, να παρακολουθήσω τη γενική δοκιμή του έργου του Αλέξη Πάρνη Το νησί της…
Δημοσιεύουμε ένα κείμενο του σκηνοθέτη Γιάννη Ιορδανίδη, που είναι ουσιαστικά ένας αποχαιρετισμός σε μια μεγάλη ηθοποιό μας. “Είχα το προαίσθημα πως αυτή ήταν η τελευταία φορά που έβλεπα την Συνοδινού. Είχα το προαίσθημα πως την αποχαιρετούσα. Πως αποχαιρετούσα ένα μεγάλο κεφάλαιο της Ιστορίας του Ελληνικού Θεάτρου…” ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Μπαίνοντας…
ΠΕΛΟΣ ΚΑΤΣΕΛΗΣ Μετά το 1601, ο Σαίξπηρ όπως ξέρουμε παύει πια να γελά και κατέχεται από μια ηθική κρίση βαθύτατη. Την έκφραση της κρίσης αυτής και τη θαυμαστή της υπερνίκηση μάς την έδωσε ο Σαίξπηρ στην αθάνατη τετραλογία τού τραγικού είδους: “Άμλετ”, “Μάκβεθ”, “Οθέλλος”, “Βασιλιάς Ληρ”. Μέσα στα έργα αυτά…
ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΙΝΗΣ Πόσο νιώθουμε φτωχοί όταν φεύγει από κοντά μας ένας καλλιτέχνης σαν την Κατίνα Παξινού! Είναι σα να μας αφαίρεσαν ένα μέρος πολύτιμο από την ατομική μας περιουσία. Γιατί ο καθένας μας την ένιωθε αποκλειστικά δική του, σα να μην υπήρχε παρά μόνο γι’ αυτόν, σα να μην έπλαθε…
ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ “Από Διός άρχεσθαι” μου είπε όταν τον ρώτησα το καλοκαίρι του 1930, πώς έλαβε την ριψοκίνδυνη απόφαση ν’ ανοίξει το Εθνικό με τον “Αγαμέμνονα” του Αισχύλου. Κείνη την εποχή τον έβρισκε κανείς μέρα-νύχτα πότε κάτω στα υπόγεια του κτιρίου, που επισκευάζουνταν με την προσωπική του εποπτεία και καθοδήγηση,…
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ Στη φυσιογνωμία, όπως και στη ζωή, του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, η μεγαλοφυΐα μοιάζει πολύ συχνά να συνορεύει με την τρέλα. Μια τρέλα όμως που δεν πραγματοποιείται ποτέ, μένει λανθάνουσα, ή καλύτερα: μεταπλάθεται σταθερά σε καλλιτεχνικό δαιμόνιο. Ο Σουηδός δραματογράφος με την ταραγμένη, άγρυπνη συνείδηση, τις απέραντες γνώσεις, την εκπληκτική…
Ο Πολωνός δάσκαλος, ερευνητής, σκηνοθέτης Γιέρζυ Γκροτόφσκι πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 1999 σε ηλικία 65 ετών. Μαζί με τον Κ.Στανισλάφσκι, τον Β.Μέγιερχολντ, τον Μ.Μπρεχτ και τον Πήτερ Μπρούκ είναι μια από τις μεγάλες μορφές του θεάτρου του εικοστού αιώνα. Όμως ο ίδιος και το έργο του για πολλούς, παραμένει άγνωστο…
ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ Τώρα που τέλειωσαν οι φετινές παραστάσεις Αρχαίου Δράματος στην Επίδαυρο και ξέφυγαν από την ανυπόμονη δημοσιογραφική επικαιρότητα, δε θα ’ταν ανώφελο, νομίζω, να προστεθούν σε όσα πολλά γράφτηκαν για τις “Βάκχες” από τους ειδικούς και μερικές σκέψεις και παρατηρήσεις ενός ανθρώπου του θεάτρου, που τυχαίνει να είναι και…
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ Ένα χρόνο ύστερα από τα “Στηρίγματα της κοινωνίας”, στα 1878, ο Ερρίκος Ίψεν σχεδιάζει κιόλας το καινούργιο έργο του. Βρίσκεται για την ώρα στο Μόναχο, με τη γυναίκα του και με το γιο του. Το πρόγραμμά του είναι να κατέβει στην Ιταλία, τη χώρα που τόσο είχε ευνοήσει…
Μια θεατρική κραυγή ενηλικίωσης και χειραφέτησης και ταυτόχρονα μια γροθιά στην πατριαρχία από τη Νεανική Σκηνή του Γερμανικού Θεάτρου βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Κάρεν Κέλερ. Ένα νησί με άσπρα σπίτια, στη μέση του πελάγους, απομονωμένο από τον πολιτισμό, αύταρκες, με άγρια ομορφιά. Λούζεται μόνο από το φως του ήλιου…
