Ανδρέας Φιλιππίδης (1919 – 1989)

Ανδρέας Φιλιππίδης (1919 – 1989)

Ο Ανδρέας Φιλιππίδης του Εμμανουήλ (6 Ιανουαρίου 1919 - 8 Ιανουαρίου 1989) ήταν ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ήταν γιος του ηθοποιού του μουσικού θεάτρου Μάνου Φιλιππίδη. Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και τελειόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοβγήκε στη σκηνή το 1943 με τον θίασο της "κυρίας Κατερίνας" στο Παράξενο Ιντερμέτζο του Ο' Νηλ, ενσαρκώνοντας τον ρόλο του Γκόρντον. Έπαιξε…

Τάσος Μπαντής (1950 – 2007)

Τάσος Μπαντής (1950 – 2007)

Ο Τάσος Μπαντής (1950 – 7 Ιανουαρίου 2007) ήταν ηθοποιός και σκηνοθέτης. Υπήρξε ιδρυτής και εμψυχωτής του Θεατρικού Οργανισμού Μορφές στο θέατρο Εμπρός, όπου σκηνοθέτησε και μετέφρασε τα περισσότερα από τα έργα που παρουσιάστηκαν εκεί καθώς και παραστάσεις με έργα του νεώτερου και κλασσικού ελληνικού και ξένου δραματολογίου, που έγιναν…

Ραμόν Μαρία ντελ Βάγιε-Ινκλάν (1866 – 1936)

Ραμόν Μαρία ντελ Βάγιε-Ινκλάν (1866 – 1936)

Ο Ισπανός μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής Ραμόν Μαρία ντελ Βάγιε-Ινκλάν (Ramón María del Valle-Inclán, 28 Οκτωβρίου 1866 – 5 Ιανουαρίου 1936), υπήρξε ο κορυφαίος εκπρόσωπος της ανανεωτικής «Γενιάς του 1898» [Generaciόn de 1898] στην πεζογραφία και δραματουργία της Ισπανίας και ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας του μοντερνιστικού…

Martin Lings: Το “Χειμωνιάτικο Παραμύθι” του Σαίξπηρ

Martin Lings: Το “Χειμωνιάτικο Παραμύθι” του Σαίξπηρ

MARTIN LINGS ΑΠ' ΟΛΑ ΤΑ ΕΡΓΑ τού Σαίξπηρ, το πιο συναφές με τη Θεία Κωμωδία είναι ίσως το Χειμωνιάτικο Παραμύθι, μολονότι, όπως είναι ευνόητο, ακόμα κι αυτό, δεν μπορεί να μας οδηγήσει στα ύψη που μας οδηγεί το έπος του Δάντη. Όμως, όπως το έπος διακρίνεται και αυτό σε τρία…

Σημειώσεις περασμένων ετών: Δήμου, Βογιατζής, Αραμπάλ, Μίλερ, Βιντάλ-Νακέ, Κεχαΐδης, Βέλτσος, Μπελιές, Στάινερ

Σημειώσεις περασμένων ετών: Δήμου, Βογιατζής, Αραμπάλ, Μίλερ, Βιντάλ-Νακέ, Κεχαΐδης, Βέλτσος, Μπελιές, Στάινερ

Άκης Δήμου, Λευτέρης Βογιατζής, Φερνάντο Αραμπάλ, Άρθουρ Μίλερ, Πιέρ Βιντάλ-Νακέ, Γιώργος Βέλτσος, Ερρίκος Μπελιές, Τζορτζ Στάινερ, Δημήτρης Κεχαΐδης Άκης Δήμου: Το θέατρο, όπως κι η ζωή, είναι ένα παιχνίδι Σε μια θεατρική περίοδο τρία έργα μαζί δεν είναι και λίγο. Κάτι σημαίνει! Ο Άκης Δήμου (από την Αμαλιάδα στη Θεσσαλονίκη…)…

 Γεωργία Βασιλειάδου (1897 – 1980)

 Γεωργία Βασιλειάδου (1897 – 1980)

Η Γεωργία Βασιλειάδου (1 Ιανουαρίου 1897 – 12 Φεβρουαρίου 1980) ήταν ηθοποιός. Έπαιξε κυρίως σε κωμωδίες του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Γεωργία Αθανασίου. Υποχρεώθηκε να αφήσει νωρίς το σχολείο για να εργαστεί σε κατάστημα και να βοηθήσει την πολυμελή οικογένειά της, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της κατόπιν πτώσης από άλογο, ο οποίος…

Βασίλης Αυλωνίτης (1904 – 1970)

Βασίλης Αυλωνίτης (1904 – 1970)

Ο Βασίλης Αυλωνίτης (1 Ιανουαρίου 1904 – 10 Μαρτίου 1970) ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Θησείο. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1924 στην οπερέτα του Ν. Χατζηαποστόλου Το κορίτσι της γειτονιάς. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους σε οπερέτες και κωμωδίες, μέχρι το 1928, οπότε και στράφηκε προς την επιθεώρηση επικεφαλής δικού του θιάσου.…

Max Frisch: Θέατρο και κοινωνία

Max Frisch: Θέατρο και κοινωνία

Max Frisch Στο 12ο Συνέδριο Δραματουργίας, που έγινε το 1964 στη Φρανκφούρτη, ο Μαξ Φρις (15 Μαϊου 1911 – 4 Απριλίου 1991) έκανε την εναρκτήρια ομιλία του γύρω απ’ το συγγραφέα και το θέατρο. Ξεκίνησε απ’ την αληθινά λυτρωτική προϋπόθεση πως μια μέρα θα κλείσουν όλα τα θέατρα. Τι θα…

Σημειώσεις Περασμένων Ετών: Καραθάνος, Δημητριάδης, Παπαβασιλείου, Σμυρναίου, Δ. Παπαδόπουλος, Λεμπεσόπουλος, Κανακαρίδη, Μάτεσις, Μιχαλακόπουλος

Σημειώσεις Περασμένων Ετών: Καραθάνος, Δημητριάδης, Παπαβασιλείου, Σμυρναίου, Δ. Παπαδόπουλος, Λεμπεσόπουλος, Κανακαρίδη, Μάτεσις, Μιχαλακόπουλος

Δημοτικό Θέατρο Αθηνών Πολλές φορές γίνεται αναφορά στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών (κεντρική φωτογραφία) που σήμερα δεν υπάρχει. Απλώς βλέπουμε τη σχετική εικονογράφηση που δείχνει ένα πραγματικό στολίδι της εποχής εκείνης. Φυσικά και για τη σημερινή Αθήνα του τσιμέντου εκείνο το θέατρο θα ήταν πραγματικά μια όαση. Διάβασα τη σχετική μελέτη…

Exit mobile version