ΠΑΝΤΑ με κατάτρεχε η εικόνα που είχε βγει προς τα έξω για τις παλαιότερες γενιές ηθοποιών, οι οποίοι, με το πάθος που είχαν γι’ αυτό το ονειρικό αντικείμενο που λέγεται Θέατρο και Τέχνη, ταλαιπωρούσαν τους εαυτούς και τις οικογένειές τους δημιουργώντας μικρές ομάδες θιάσων –συνήθως οικογενειακών– και βγαίναν στην επαρχία,…
ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ ΕΙΧΑ την ατυχία, και την τύχη μαζί, να ζήσω τη φοβερή περιπέτεια του τελευταίου μεγάλου πολέμου στην Αγγλία, να τορπιλλιστώ στον Ατλαντικό φεύγοντας για την Αμερική, και να βρεθώ επιτέλους στη Νέα Υόρκη, ύστερα από την απίστευτη εκείνη οδύσσεια, αποξενωμένη από πατρίδα, δικούς και φίλους. Όταν τέτοιες φοβερές…
ΜΗΤΣΟΣ ΜΥΡΑΤ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΩ το κοινό μ’ ένα καλό παίξιμο, δεν ήταν το μόνο μου μέλημα. Τα χειροκροτήματα ήταν μια εξωατομιστική εκδήλωση κι εκτίμηση. Ποθούσα να παίξω πρώτα για μένα κι έπειτα για το κοινό. Δεχόμουνα τους μικρούς ρόλους με την ίδια χαρά όπως και τους μεγάλους κι έπαιζα με…
ΕΡΒΙΝ ΠΙΣΚΑΤΟΡ Η χρονολογική μου καταγραφή αρχίζει στις 4 Αυγούστου του 1914. Από κει και πέρα το βαρόμετρο υψώθηκε: 13 εκατομμύρια νεκροί, 11 εκατομμύρια ανάπηροι, 50 εκατομμύρια στρατιώτες που πορεύονταν, 6 εκατομμύρια σφαίρες, 50 δισεκατομμύρια κυβικά αέρια. Τι νόημα έχει πια η προσωπική εξέλιξη; Κανένας δεν εξελίσσεται πια προσωπικά. Κάτι…
Jean Cocteau ΠΑΙΔΙ ακόμα που έφευγε η μητέρα μου κι ο πατέρας μου για το θέατρο, κόλλησα την χρυσοκόκκινη αρρώστια. Αδύνατο να συνηθίσω. Κάθε αυλαία που σηκώνεται με φέρνει πίσω στην επίσημη εκείνη στιγμή που η αυλαία του “Σατλέ” υψώθηκε για το “Γύρο του κόσμου σε ογδόντα μέρες” κι η…
Sam Shepard Εισαγωγή-μετάφραση: Νίκη Μαραγκού Τον Γενάρη του 1985 ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου ανέβασε στη Λευκωσία το έργο του Σαμ Σέπαρντ “Θαμμένο παιδί” σε σκηνοθεσία του αμερικανού σκηνοθέτη Σάντυ Ρόμπινς. Η επιλογή με είχε αρκετά ανησυχήσει, φοβόμουν πως το κυπριακό κοινό δύσκολα θα έβισκε μια σύνδεση με τον σύγχρονο αυτό…
Παν. Μουλλάς 1 Δεν είμαι άνθρωπος του θεάτρου· απλώς, θαυμαστής του. Όμως τα πράγματα ήρθαν έτσι: δυο φορές στη διάρκεια μιας εικοσαετίας, το 1964 και το 1983, μου έτυχε να συνεργαστώ με τον Κάρολο Κουν, όταν μου ζήτησε να μεταφράσω για το “Θέατρο Τέχνης” τους Πέρσες και τον Προμηθέα Δεσμώτη. Δυο συγκλονιστικές εμπειρίες·…
