ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ Χρειάζεται να καταβληθεί εξαντλητική προσπάθεια για να παρακολουθήσει ώς το τέλος, όχι μόνον ο απροετοίμαστος θεατής, “Το μπαλκόνι” του Ζαν Ζενέ. Μετά όμως απ’ τη δοκιμασία τούτη, ανακεφαλαιώνοντας τα όσα είδε κι άκουσε με αδιάσπαστη ένταση επί τρίωρον – το έργο κρατάει περισσότερο αν παιχτεί χωρίς περικοπές –…
ΚΩΣΤΗΣ ΣΚΑΛΙΟΡΑΣ Τι συμβολίζει το “Μπαλκόνι” του Ζαν Ζενέ; Την κοινωνία μας; Ή κάτι που την ξεπερνάει; Τι είναι εκείνο που διασύρεται και που διαπομπεύεται στον οίκο ανοχής της κυρίας Ίρμας; Μια οργανωμένη μορφή της πραγματικότητας; Ή η ίδια η φαντασία του ανθρώπου; Αυτή που παρακινημένη από το ερωτικό ένστικτο…
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ Είναι αξιέπαινη, και πολύ, η Έλσα Βεργή, που είχε το θάρρος ν’ ανεβάσει στο θέατρό της το “Μπαλκόνι” του Ζαν Ζενέ. Πολύ περισσότερο που δεν μπορεί να έχει αποβλέψει σε κανένα είδος εμπορικής επιτυχίας μ’ ένα τέτοιο έργο, και που για το ανέβασμά του θα ξόδεψε ένας Θεός…
ΑΛΚΗΣ ΘΡΥΛΟΣ Εθνικό Θέατρο: Σαίξπηρ, “Κυμβελίνος”, ρομαντικό δράμα σε τρεις πράξεις – Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν: Άρθουρ Μίλερ, “Από Δευτέρα σε Δευτέρα” – “Ψηλά από τη γέφυρα” – Θέατρο Κεντρικό, θίασος Λαμπέτη-Χορν: Γ. Ντε Χάρτογκ: “Το νυφικό κρεβάτι”, κομεντί σε τρεις πράξεις, έξι εικόνες – Θέατρο Μπουρνέλη, θίασος Μ. Φωτόπουλου-Άννας…
ΒΑΣΟΣ ΒΑΡΙΚΑΣ Από την τριανδρία των “πρωτοποριακών” του Γαλλικού Θεάτρου, ο Ζαν Ζενέ, του οποίου το “Μπαλκόνι” είδαμε προχθές στο θέατρο της κ. Έλσας Βεργή, είναι ο “τολμηρότερος” αλλά και ο περισσότερο ποιητής. Στον Ιονέσκο και τον Μπέκετ ο “παραλογισμός” του σημερινού κόσμου δίνεται με τη μορφή μιας στατικής εικόνας.…
ΘΕΜ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ-ΝΟΒΑΣ Αυτό το εξαίσιο δραματικό ποίημα του Σίλλερ δε γεννήθηκε μόνον από καλή έμπνευση αλλά και με καλή μοίρα. Ο ρόλος του μέσα στην ιστορία του θεάτρου, αν τον προσέξτε, είναι ρόλος αναγέννησης και εξιλασμού. Πρωτοπαίχτηκε στο αυλικό θέατρο της Μαγχάιμ στις 7 Απριλίου 1788 και για την εποχή…
ΑΛΚ. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ Το Εθνικό Θέατρο, μετά το “Όπως σας αρέσει”του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς, παρουσιάζει από την κεντρική σκηνή του άλλο ένα έργο του Σαίξπηρ, τον “Οθέλλο”. Το θέμα του δανείσθηκε από την Έβδομη Νουβέλα της Τρίτης Δεκάδας των “Εκατόμυθων” του Τζιράλντι Τσίντιο (1504-1573), από τους οποίους πήρε και το θέμα…
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΛΗ μια παράσταση στο Εθνικό χωρίς στόχο κι άλλη μια σκηνοθεσία του κ. Μουζενίδη χωρίς σκηνική άποψη. Νομίζω πως σκοπός ενός εθνικού θεάτρου δεν είναι ένα ρεπερτόριο ενημερωτικό ούτε εγκυκλοπαιδικό, στις μέρες μας τουλάχιστον. Δεν είναι πρώτη φορά που παίζεται ο Οθέλλος.. Στο κάτω-κάτω…
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ Γρ. Ξενόπουλου : “Φοιτηταί”, Εθνικό Θέατρο – Δ. Μπόγρη : “Το Μπουρίνι”, θίασος Αλίκης-Μουσούρη – Αλ. Τολστόι : “Ο θάνατος του Ιβάν του Τρομερού”, Εθνικό Θέατρο. Η ηθογραφία, στο νεοελληνικό θέατρο, διατηρήθηκε σε ζωή περισσότερο παρ’ όσο στην αφηγηματική πεζογραφία. Ο λόγος δεν ξέρω αν είναι άσχετος με…
ΑΛΚΗΣ ΘΡΥΛΟΣ Θέατρο Σαμαρτζή, θίασος Φωτόπουλου, Ηλιόπουλου, Συναδινού : Δ. Ψαθά : “Μικροί Φαρισαίοι”, τρίπρακτη κωμωδία. - Θέατρο Ριάλτο, θίασος “Νέα Σκηνή” : Ονορέ ντε Μπαλζάκ, διασκευή Γ. Σταύρου, “Ευγενία Γκραντέ”, δράμα σε τρεις πράξεις, πέντε εικόνες. - Θέατρο Ραντάρ, θίασος Λ. Καλλέργη, Δ. Σκούρα : Στρογκ : “Έβδομος ουρανός”,…
