Στο κείμενο που ακολουθεί θα ασχοληθώ με το φαινόμενο του franchise στο θέατρο, τη δυναμική του, τη γοητεία που ασκεί αλλά και τους πιθανούς κινδύνους που εγκυμονεί. ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗΣ Τι σημαίνει καταρχάς η γαλλικής προέλευσης λέξη franchise (franchir: απελευθερώνω, διασχίζω, ξεπερνώ); Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλεύομαι το διαδίκτυο που λέει, μεταξύ άλλων, ότι είναι η δικαιόχρηση, δηλαδή η τεχνική…
ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ (Προύσα 13 Σεπτεμβρίου 1908 – Αθήνα 14 Φεβρουαρίου 1987) Αισθάνομαι πιο ελεύθερος και πιο ευτυχισμένος όταν μπορώ να έχω επαφή με τους ανθρώπους ΟΤΑΝ ιδρύσαμε το Θέατρο, το 1942, κατά την διάρκεια της φασιστικής Κατοχής, είμαστε διαποτισμένοι από τη μέθοδο Στανισλάβσκι. Κάναμε ό,τι μπορούσαμερε για να μάθουμε όσα…
Ε.Π. ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟΣ «Ἐστι οὖν τραγῳδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας (που έχει τούτο και εκελινο το γνώρισμα και στο τέλος)… δι᾽ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν» (Περί ποιητικής 1449 b 23-27). Αυτός είναι ο περίφημος ορισμός που δίνει ο Αριστοτέλης στην τραγωδία. Και που τον αναλύει…
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ της θεατρικής γενιάς που ωρίμασε πριν από τον πόλεμο, έχουμε συχνά μια περίεργη παραίσθηση: Μα φαίνεται έτσι να ζήσαμε σε μυθικούς χρόνους. Βαδίζοντας στη ζωή, βρισκόμαστε περιτριγυρισμένοι από πελώριους ίσκιους, μορφές που εξέφρασαν για μας, ενσάρκωσαν σε διαστάσεις όχι κοινές, την ιδέα του Θεάτρου. Και τώρα,…
Το όνομα ΜΗΔΕΙΑ συνδέεται ετυμολογικά με το ρήμα μήδομαι, που δηλώνει τη νόηση και λαμβάνει ποικίλες σημασίες, όπως: σκέφτομαι, βουλεύομαι, σχεδιάζω, μελετώ, παρασκευάζω, μηχανεύομαι, δρω ευφυώς ή επιδέξια, επινοώ, εφευρίσκω, εξετάζω, φρονώ, συλλογίζομαι, στοχάζομαι, προνοώ, ενθυμούμαι, φροντίζω, μεριμνώ, ενδιαφέρομαι. ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ Θα αποπειραθώ να αποκαλύψω το πώς ένα «ιστορικό ψεύδος»…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΡΑΤ Δυσσεβίας μὲν ὕβρις τέκος (Αισχύλου “Ευμενίδες”) Ο ΜΠΡΕΧΤ ήταν τριάντα χρονών όταν γνώρισε την πρωτάκουστη επιτυχία και τη διεθνή αναγνώριση. Ανώριμος να τη δεχτεί, δεν μπόρεσε να την καλοχωνέψει, ψήλωνε ο νους του. Πάνω στο μεθύσι των χειροκροτημάτων και των ποσοστών, αποφάσισε να επαναλάβει το πείραμα της “Όπερας”,…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΠΑΘΗΣ ΑΝ ΕΞΑΙΡΕΣΟΥΜΕ τα Εφτάνησα, σ’ όλο τον υπόλοιπο ελληνικό χώρο, μοναδική παρουσία του θεάτρου σ’ όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα είναι οι μεταφράσεις ξένων έργων, που είτε τυπώνονται με αυξανόμενους ρυθμούς από το 1779 κι ύστερα στη Βενετία και στη Βιέννη, είτε κυκλοφορούν χειρόγραφες στους κύκλους των…
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ ΑΥΤΟ που λέμε εποχή στο θέατρο δεν είναι μόνον οι λεπτομέρειες και τα μεγάλα σύνολα μιας εποχής ιστορικής που υπήρξε. Είναι, πρώτα απ’ όλα, μια ποιητική προσωπική άποψη ή, καλύτερα, σύλληψη. Η επιστημονική γνώση και η αλήθεια, αλλά κ’ η αμάθεια κ’ η φαντασία., είναι εξίσου κατάλληλα υλικά…
Η αδυναμία και, ταυτοχρόνως, η υποχρέωση για έκφραση ΑΡΗΣ ΜΠΕΡΛΗΣ Για τον Σάμουελ Μπέκετ υπάρχει σχεδόν ομοφωνία. Κανείς δεν αμφισβητεί ρητά το μέγεθός του -ακόμη και όσοι διατηρούν επιφυλάξεις τις κρατούν για τον εαυτό τους, διστάζουν να τις διατυπώσουν ή, το συνηθέστερο, δεν είναι καν βέβαιοι γι' αυτές. Πολλοί θα…
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕΣΑ στον μικροβιακό, αλλά και τον πνευματικό ζόφο που περνάει η χώρα, έστω και μια χαραμάδα φωτός είναι παρήγορα γεγονότα και μαλάξεις ανάνηψης. Ετσι ήρθε στην κατάλληλη ώρα η έκδοση μιας πολύτιμης πνευματικής προσφοράς. Τα τραγούδια του Ιάκωβου Καμπανέλλη με τον τίτλο: «Ακουσε τη φωνή μου κι έλα»…
