ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ ΤΟ ΠΕΡΙΩΝΥΜΟ και για τους μη ειδικούς πια “οιδιπόδειο σύμπλεγμα” μπορεί να υπάρχει, δεν δικαιολογείται όμως να λέγεται οιδιπόδειο, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχει καμιά σχέση με τον Οιδίποδα. Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει από την πολύ αξιοπρόσεχτη, πραγματικά, μελέτη που αφιερώνει στο θέμα ο Ζαν-Πιέρ Βερνάν με τίτλο “Ο Οιδίπους χωρίς […]
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ Ο Τενεσί Ουίλιαμς, ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας που τόσο απασχόλησε τον κόσμο ίσαμε πριν από ελάχιστα ακόμα χρόνια –προτού τον διαδεχθεί στο προσκήνιο της επικαιρότητας ο συμπατριώτης του Έντουαρντ Άλμπι– ανήκει, κιόλας, κατά κάποιον τρόπο, στην Ιστορία. Λέμε “κατά κάποιον τρόπο” γιατί θα ήταν άδικο ν’ αποστρατέψουμε έναν συγγραφέα πενηντατεσσάρων ακόμα χρονών. Έχει […]
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ ΚΑΤΑ την παράδοση, οι “Εύθυμες κυράδες του Ουίνζορ” έχουν για καταγωγή τους μια βασιλική επιθυμία: Η Ελισάβετ, λέει ο Rowe εκδότης του έργου στα 1709, “είχε γοητευτεί από το θαυμαστό πρόσωπο του Φάλσταφ στα δυο μέρη του “Ερρίκου Δ΄”, ώστε πρόσταξε τον ποιητή να το βάλει ς’ ένα νέο έργο, όπου ο Φάλσταφ […]
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ μια στιγμή όπου οι Καλές Τέχνες, αφού πρώτα αποκρυσταλλώσουν, με τη συνεργασία του Χρόνου κάποιους τύπους λίγο-πολύ σοφούς και συνειδητούς, ξυπνάνε, ανασειόνται, τεντώνουν τα μουδιασμένα μέλη τους και δοκιμάζουν ν’ αποτινάξουν τον λήθαργο, να κινήσουν γι’ αλλού. Όχι να “προχωρήσουν”. Ν’ αλλάξουν θέση. Μόνο με την έννοια αυτή, της αλλαγής μέσα στο […]
ΛΟΥΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ είναι η πιο ευπαθής μορφή τέχνης. Για να “λειτουργήσει” αισθητικά είναι απαραίτητος ο τέλειος και διαρκής συντονισμός δέκτη-πομπού. Σ’ αντίθεση με την ποίηση ή την πεζογραφία ο δέκτης αυτός είναι πάντα μια ομάδα, που αισθάνεται καταρχήν σαν ομάδα, αλλά και κάθε μέλος της δεν μπορεί να αποφύγει, θετικά ή αρνητικά, την […]
Αιμίλιος Χουρμούζιος: “Αξία αρτία” Γράφουμε συνήθως για έναν άνθρωπο που εξαφνικά μας φεύγει, μας αφήνει κενό. Η Μαρίκα, φεύγοντας τόσον απροσδόκητα από τη ζωή του θεάτρου και από τη ζωή μας, αφήνει κάτι το άρτιο και το πλήρες πίσω της. Αφήνει την ολοκληρωμένη εντύπωση ενός ταλάντου που θα μείνει, φαντάζομαι, στα χρονικά της ελληνικής σκηνής […]
Αιμίλιος Χουρμούζιος: “Αξία αρτία” Γράφουμε συνήθως για έναν άνθρωπο που εξαφνικά μας φεύγει, μας αφήνει κενό. Η Μαρίκα, φεύγοντας τόσον απροσδόκητα από τη ζωή του θεάτρου και από τη ζωή μας, αφήνει κάτι το άρτιο και το πλήρες πίσω της. Αφήνει την ολοκληρωμένη εντύπωση ενός ταλάντου που θα μείνει, φαντάζομαι, στα χρονικά της ελληνικής σκηνής […]
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ της θεατρικής γενιάς που ωρίμασε πριν από τον πόλεμο, έχουμε συχνά μια περίεργη παραίσθηση: Μα φαίνεται έτσι να ζήσαμε σε μυθικούς χρόνους. Βαδίζοντας στη ζωή, βρισκόμαστε περιτριγυρισμένοι από πελώριους ίσκιους, μορφές που εξέφρασαν για μας, ενσάρκωσαν σε διαστάσεις όχι κοινές, την ιδέα του Θεάτρου. Και τώρα, όχι μόνον αποξεχνιόμαστε ν’ αναζητούμε […]
ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ Την εποχή της Μελίνας είχε έρθει και ο Φρίντριχ Ντίρενματ [Friedrich Dürrenmatt, 5 Ιανουαρίου 1921 – 14 Δεκεμβρίου 1990] στην Αθήνα, όταν η γυναίκα του επρόκειτο να ετοιμάσει για λογαριασμό της γερμανικής τηλεόρασης ένα αφιέρωμα στην ελληνίδα τότε υπουργό Πολιτισμού, με αφορμή τον εορτασμό της Αθήνας ως πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης. Η Μελίνα, […]
Άγγελος Τερζάκης ΤΟΥ ΟΣΤΡΟΦΣΚΙ έργο είχε ανεβάσει για πρώτη φορά το Εθνικό Θέατρο στα 1932, το “Γλέντι, κρασί, αγάπη”. Ήταν ο αλλαγμένος στα ελληνικά τίτλος ενός δράματος που έχει στο πρωτότυπο την παροιμιακή φράση “Μη ζεις όπως σ’ αρέσει αλλά όπως μπορείς” για τίτλο του. Η τάση αυτή προς τις παροιμιακές εκφράσεις είναι χαρακτηριστική του […]
