Tι ακριβώς θέλουμε στην Επίδαυρο; Μία θεατρική… τηλεόραση (νεότερο φρούτο κι αυτό, με την διά τηλεοπτικών σειρών επιδραστικότητα των πρωταγωνιστών), μια εικόνα, έναν «μοντερνισμό» για τον «μοντερνισμό» ή την ουσία του Λόγου; Εκείνου που δίπλα στο Ασκληπιείο της αργολικής γης θεωρούνταν, μέσα στο «ωραιότερο θέατρο του κόσμου», και ως ιαματικός;…
Αν η τέχνη νοσεί, αυτό είναι αποτέλεσμα και όχι αίτιο της κατάντιας μας Κατερίνα Τζωρτζακάκη Ψυχολόγος - Συγγραφέας Πολλά εστί του θυμού φοβερά, πολλά δε και γελοία. Πλούταρχος Η συζήτηση που γίνεται αυτήν την περίοδο για την Επίδαυρο θα μπορούσε να είναι μια καλή αφορμή για προβληματισμό για τη σχέση μας…
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΤΙΤΙΝΑ ΧΑΛΜΑΤΖΗ Τασούλα Επτακοίλη Είναι από τους ανθρώπους που σε εντυπωσιάζουν όχι μόνο με την πολυπραγμοσύνη τους, αλλά και με το δόσιμο, με την αφοσίωση που δείχνουν σε οτιδήποτε καταπιάνονται· και με το ταλέντο τους, φυσικά. Εργάζεται ως αρχιτέκτονας από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Το 2007 ίδρυσε,…
Γεώργιος Κόρδης, Αγιογράφος Έγραφε ο Γιώργος Σεφέρης, αφού επισκέφτηκε τις ιστορημένες λαξευτές εκκλησιές στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, πως η βυζαντινή ζωγραφική εκτός των άλλων έχει θεατρικότητα. Κι αυτό το έλεγε ως αρετή κι όχι ως ψόγο όπως πιθανώς θα το εξελάμβαναν σήμερα πολλοί εικαστικοί οι οποίοι ταυτίζουν την θεατρικότητα…
ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ Η απόφαση ν’ ανεβαστεί ο “Οιδίπους επί Κολωνώ” εφέτος στα θέατρα Επιδαύρου και Ηρώδου Αττικούi, οφείλεται στην πρωτοβουλία φυσικά της Διοικήσεως του Εθνικού Θεάτρου, αλλά η σκέψη να παιχθεί αν όχι σαν αυτοτελής τραγωδία που είναι, μας σαν έργο επακόλουθο του “Οιδίποδος Τυράννου, χρονολογείται απ’ όταν άρχισα να…
WOLFGANG CLEMEN Ποιος είναι ο ουσιαστικός τύπος, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τού θεατρικού έργου τού Σαίξπηρ. Οι κριτικοί συχνά δοκίμασαν να απαντήσουν σ’ αυτήν την ερώτηση χαρακτηρίζοντάς το με τον απόλυτο όρο “μεγάλο δράμα” – ως σύνθεση όλων εκείνων των στοιχείων που θεωρούνται δραματικά. Αλλά αν κοιτάξουμε προσεκτικότερα θα δούμε ότι…
ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ Από την αυθεντική συλλογή παλαιών εγγράφων τού Philip Henslow για το ελισαβετιανό θέατρο, μαθαίνουμε πως το φροντιστήριο ενός θεάτρου της εποχής εκείνης περιλάμβανε τα εξής βασικά χρειώδη Σκηνής: “3 δέντρα, 3 βράχους, 3 ζώα, 2 τάφους, 2 τελάρα (κουίντες), 2 κωδωνοστάσια (με αρμονικό σύστημα), 1 κλουβί, 1 κρεβάτι,…
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ Έχουμε ξεπεράσει –ή ελπίζουμε να έχουμε ξεπεράσει– τον καιρό όπου κάθε μεγάλο έργο τού Σαίξπηρ, για να φανεί προσιτό, ευκολονόητο, το περιόριζαν σ’ έναν απλουστευτικό χαρακτηρισμό: ο “Άμλετ” ήταν η τραγωδία της αμφιβολίας, ο “Οθέλλος” η τραγωδία της ζήλιας, ο “Βασιλέας Ληρ” της αγνωμοσύνης. Τον ίδιο εκείνο καιρό,…
Γράφει ο Ξενοφών Μπρουντζάκης από Το Ποντίκι Έχω μια μικρή υποψία ότι ο Ευριπίδης δεν θα αισθανόταν ιδιαίτερα ευτυχής με την «επιδραστικότητα» της «διακειμενικότητας» του «εγκιβωτισμού »! Τι απίθανες λέξεις κι αυτές! Λέξεις με διδακτορικό! Για παράδειγμα, να παίρνει κάποιος την Μήδεια του Ευριπίδη που άντεξε περί τα τρεις χιλιάδες χρόνια στη μορφή που μας παραδόθηκε…
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ Ο Αισχύλος, γιος του Ευφορίωνος, γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 525 ή το 524 π.Χ. Ανήκει δηλαδή στην αδρή εκείνη γενιά των Μαραθωνομάχων και των Σαλαμινομάχων, που θεμελίωσε την αθηναϊκή ηγεμονία και, πέρα απ’ αυτήν, κάτι ευρύτερο κι απώτερο. Την ίδια χρονιά που γεννιόταν ο Αισχύλος, ένας βάρβαρος μονάρχης,…
