Ο Αδαμάντιος Λεμός (Καρδάμυλα Χίου, 13 Ιανουαρίου 1916 – Αθήνα, 12 Ιουνίου 2006) ήταν σκηνοθέτης, σημαντική φυσιογνωμία του νεοελληνικού θεάτρου. Πέρα από τη συμμετοχή του σε μεγάλους θιάσους στα πρώτα του βήματα («Θίασος Κοτοπούλη», «Θίασος Κατερίνας», «Θυμελικός Θίασος Λίνου Καρζή», «Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν») και τη δημιουργία του «Θιάσου Λεμού»…
Ο Γιάννης Βογιατζής (Αιτωλικό 12 Ιουνίου 1927-) είναι ηθοποιός. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου και για ένα διάστημα στην Ανωτάτη Βιομηχανική. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1955, αμέσως μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή, στο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Ο έμπορος της Βενετίας στο θέατρο Διονυσία. Έγινε γνωστός…
Ο Ντίνος Ηλιόπουλος (Αλεξάνδρεια 12 Ιουνίου 1915 – Αθήνα, 4 Ιουνίου 2001) ήταν ηθοποιός. Θεωρήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο πατέρας του καταγόταν από την Πελοπόννησο–Κυπαρισσία και η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Υεμένη. Ο έμπορος πατέρας του…
Η Μαρίκα Κρεββατά (Αθήνα 12 Ιουνίου 1910 – 14 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Ήταν κόρη του Σταμάτη Κρεβατά (μουσικού) και της Σοφίας (επίσης ηθοποιού – στην Κωνσταντινούπολη, το γένος Παντελιάδη). Σε ηλικία 2 ετών έχασε τον πατέρα της και τη μικρότερη αδελφή της, Θάλεια. Τα…
Ο Μπεν Τζόνσον (Benjamin Jonson, 11 Ιουνίου 1572 – 6 Αυγούστου 1637) ήταν Άγγλος δραματικός και λυρικός ποιητής, θεωρούμενος ο σημαντικότερος δραματουργός της Ελισαβετιανής και της Ιακώβειας περιόδου, ύστερα από τον Σαίξπηρ. Υπήρξε ο εισηγητής και ο διαμορφωτής της καθαρόαιμης αγγλικής κωμωδίας της ελισαβετιανής εποχής (city comedy και comedy of humours) Αν…
Η Σαπφώ Νοταρά (Βήσσανη Ιωαννίνων, 1907 – Αθήνα, 11 Ιουνίου 1985) ήταν ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Το πραγματικό της επίθετο ήταν Χανδάνου. Σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου και στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου. Το επώνυμο Νοταρά το πήρε από το δρόμο που βρισκόταν η δραματική σχολή στην…
Του Τόμας Μάγερ* “Το θέατρο μπορεί σχεδόν μόνο τότε να υπερισχύσει του θεατρικού έργου, αν κατορθώσει να αποφύγει τον κίνδυνο να δεχτεί να αλλάξει όσο είναι δυνατό από το θεατρικό έργο – πράγμα που προς το παρόν το κατορθώνει σχεδόν πάντα”. (Μπέρτολτ Μπρεχτ, Δυσκολίες του επικού θεάτρου) “Πράγματι υπάρχει άλλος τρόπος. Είναι…
Γράφει ο Ερανιστής Κάποτε στη Γερμανία συνήθιζαν να μιλάνε για τους “πρίγκιπες ποιητές” Γκαίτε και Σίλερ ή και να ανατρέπουν και τη σειρά. Ακόμα συνήθιζαν, και μερικοί το συνηθίζουν ακόμα, ν’ αντιπαραθέτουν τον Σίλερ, σαν “ποιητή του λαού”, στο “λακέ των αρχόντων”, τον Γκαίτε. Αυτό γινόταν από “αντρική περηφάνια μπρος…
Γράφει ο Ερανιστής ΕΝΑΣ ΝΕΑΡΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ, καταγόμενος από την ανατολική Γερμανία, γόνος φημισμένης γενιάς, εμφανίστηκε στις αρχές του 1800 στους πολυπράγμονες πνευματικούς κύκλους του Βερολίνου. Στο διάστημα της σύντομης δημιουργικής ζωής του, γνωρίστηκε με πολλούς μεγάλους λογοτέχνες, χωρίς όμως να θεωρηθεί ποτέ πως ο ίδιος ανήκε στους κύκλους τους. Στη…
Bernard Dort (…) Για τον Μπρεχτ, ο Σαίξπηρ ήταν ο αρμοδιότερος και συνεπώς ο πιο επικίνδυνος εκπρόσωπος αυτού που ονόμαζε παλιό θέατρο, συνάμα όμως κι ο πρόδρομος αυτού του νέου θεάτρου που ο ίδιος είχε βάλει στόχο του να προωθήσει όχι μόνον του επικού μπρεχτικού θεάτρου αλλά κι εκείνου του…
