Ο Νίκος Χουρμουζιάδης (1930-2013) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε φιλολογία στο ΑΠΘ (κλασικό τμήμα) και συνέχισε τις σπουδές του με ειδίκευση το αρχαίο ελληνικό δράμα στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Μετά τη δωδεκαετή θητεία του στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, υπηρέτησε ως καθηγητής στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου…
Ο Γιώργος Βακαλό γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1902 και πέθανε στην Αθήνα το 1991. Ξεκίνησε τη μαθητεία του στη ζωγραφική και στη μικρογραφία κοντά στον Λύσανδρο Πράσινο (πατέρα του Μάριου Πράσινου). Συνέχισε στo Παρίσι (1922-1928), στις Ecole des arts decoratifs και στις Ακαδημίες Grande chaumiere και Julian. Σπούδασε, επίσης, σκηνογραφία…
Ζαν–Λουί Μπαρό [Jean-Louis Barrault]. Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1910 και πέθανε στο Παρίσι στις 22 Ιανουαρίου 1994. Ως ηθοποιός έπαιξε στο θίασο του Atelier από το 1931 μέχρι το 1935. Υπήρξε μαθητής του Charles Dullin. Συνεργάστηκε με την ομάδα Rideau de Paris (Marcel Herrand και Jean…
O κλασικός φιλόλογος και ομηριστής Iωάννης Θ. Kακριδής γεννήθηκε στην Aθήνα το 1901, γιος του λατινιστή Θεοφάνη Α. Κακριδή. Σπούδασε φιλολογία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Bερολίνου, Bιέννης και Λειψίας. Tο 1925 αναγορεύθηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Tην περίοδο 1924-1931 εργάσθηκε ως συντάκτης του “Iστορικού Λεξικού” της Aκαδημίας Aθηνών. Tο 1930 εκλέχθηκε…
Γιάγκος Ανδρεάδης ΓΙΑΤΙ ο Ίωνας του Ευριπίδη; Πρώτα, γιατί μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε τη μυητική διάσταση ενός τραγικού μύθου, φωτίζοντας έτσι γενικότερα τη σημασία του μύθου στον αρχαίο κόσμο· ύστερα, γιατί μας προσφέρει τη δυνατότητα να συλλάβουμε τα επικοινωνούντα επίπεδα των θεών, της πόλεως και του οίκου μέσα στα πλαίσια…
Sue-Ellen Case Ο ΜΥΛΛΕΡ καταγγέλλει τον Μπρεχτ σαν ένοχο κλασικισμού… Ο Μύλλερ αντικατέστησε το συλλογικό, επαναστατικό, θεατρικό πρότυπο του Μπρεχτ, με μια δραματουργία αυτοκατάρρευσης… Το έργο του Μύλλερ απάλλαξε το διδακτικό έργο από το διδακτισμό και την αισιοδοξία του… Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ [Bertolt Brecht] ίδρυσε το Μπερλίνερ Ανσάμπλ [Berliner Ensemble]…
Marcel Arland ΚΑΝΕΝΑ άλλο είδος δεν έχει τόσο να λογαριάσει το τυχαίο όσο το θέατρο· το τυχαίο στους ερμηνευτές, στην ατμόσφαιρα της αίθουσας, στην επευφημία ή στην κατακραυγή. Ο Μαριβώ [Marivaux] δεν οφείλει στους ευνοούμενους ηθοποιούς του απ’ ό,τι στα σαλόνια της Μαντάμ ντε Λαμπέρ ή της Μαντάμ ντε Τανσέν…
Χαρά Μπακονικόλα-Γεωργοπούλου Το θέατρο μπορεί να μονολογεί με διάφορους τρόπους. Στο δραματικό διάλογο η μακροσκελής (πολύστιχη, συνήθως) απόκριση, η γνωστή ως “tirade”, της οποίας έκανε συχνά κατάχρηση το γαλλικό κλασικό θέατρο, φτάνει πολλές φορές στη συνείδηση του θεατή σαν ένας μονόλογος· διακήρυξη ή σαν μονόλογος που αποκαλύπτει γεγονότα, ιδεώδη ή…
Franz-Xaver Kroetz Τα αγαπημένα σας τραγούδια Θεατρική παντομίμα σε πέντε μέρη Μετάφραση: Σωτηρία Ματζίρη ΜΕΡΟΣ I Μια οποιαδήποτε καθημερινή μέρα. Η δεσποινίς Μάιερχοφ γυρίζει από τη δουλειά της φορτωμένη με τα καθημερινά ψώνια. Είναι η ώρα εξήμισυ το απόγευμα. Μπαίνει στο σπίτι, κοιτάζει αν έχει κανένα γράμμα, βρίσκει μόνο μερικά…
Jacques Scherer Το έργο του Μαριβώ [Marivaux] που λίγο εκτιμάται στον 18ο αιώνα και που λαθεμένα εγκωμιάζεται συχνά στον 19ο αιώνα, μόλς πρόσφατα εμφανίζεται σ’ όλο του το πραγματικό μεγαλείο. Το ότι η αλήθεια είναι το κεντρικό θέμα του θεάτρου του Μαριβώ και, ίσως, κάθε θεάτρου, είναι κάτι που δεν…
