ΜΑΛΛΙΑΡΟΠΟΥΛΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ: Δώρο τού γιατρού Ιωάννη Μαλλιαρόπουλου στο κοινό της πόλης του, της Τρίπολης, φτιαγμένο σύμφωνα με τα σχέδια του αρχιτέκτονα των ανακτόρων Αναστασίου Μεταξά, εγκαινιάστηκε στις 10 Φεβρουαρίου1910 και από τότε φιλοξένησε πολλά θεατρικά σχήματα, με διακεκριμένους καλλιτέχνες. Μέχρι τα μέσα του 1960, το «Μαλλιαροπούλειο» φιλοξενούσε διάφορους θιάσους και…
GEORGE STEINER Ο Τζορτζ Στάινερ σημειώνει ότι η Αντιγόνη δεν είναι τυχαίο κείμενο. Και γι’ αυτό αποπειράται να απαντήσει στο ερώτημα γιατί άραγε συμβαίνει μια δράκα αρχαίων ελληνικών μύθων να συνεχίζουν να κυριαρχούν και να προσδίδουν ζωτικό σχήμα στη δική αίσθηση του Εγώ και του Κόσμου. Γιατί άραγε οι «Αντιγόνες»…
ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ Τα έργα του Ζαν Ανούιγ χαρακτηρίζονται από την επικράτηση της μοναξιάς και την αδυναμία επικοινωνίας κι ακόμη διακατέχονται από το αίσθημα της χαμένης αθωότητας και τη μελαγχολία της τρίτης ηλικίας. Στα έργα του που τώρα σπανίως παίζονται, βλέπουμε συνήθως ένα πρόσωπο, μια κεντρική μορφή ή και ένα ζευγάτι…
Η πολιτική διάσταση των «Ευμενίδων» του Αισχύλου (1) Του Δανιήλ Ι. Ιακώβ, περιοδικό Αντί τχ. 299/13-9-1986, σ. 47-49 Για να κατανοήσουμε την αρχαία ελληνική τραγωδία, είτε γενικά είτε στην πολιτική της διάσταση που μας ενδιαφέρει εδώ, ειδικότερα, είναι απαραίτητο να απελευθερωθούμε για λίγο από τις δικές μας θεατρικές εμπειρίες και να λάβουμε…
ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ Την εποχή της Μελίνας είχε έρθει και ο Φρίντριχ Ντίρενματ [Friedrich Dürrenmatt, 5 Ιανουαρίου 1921 - 14 Δεκεμβρίου 1990] στην Αθήνα, όταν η γυναίκα του επρόκειτο να ετοιμάσει για λογαριασμό της γερμανικής τηλεόρασης ένα αφιέρωμα στην ελληνίδα τότε υπουργό Πολιτισμού, με αφορμή τον εορτασμό της Αθήνας ως πολιτιστικής…
Λιάκα Ζωή Στις 5 Οκτωβρίου 1961 ο Τζον Κένεντι γευμάτιζε στο Oβάλ Γραφείο με έναν ξεχωριστό συνδαιτυμόνα. Ο αμερικανός πρόεδρος σε αυτό το δείπνο ζητούσε από τον έλληνα σκηνοθέτη Δημήτρη Ροντήρη να συμμετέχει σε μια ενημέρωση του αμερικανικού κοινού πάνω στο αρχαίο δράμα. Και δεν ήταν καθόλου τυχαία αυτή η…
Ο Μέντης Μποσταντζόγλου (Χρύσανθος Βοσταντζόγλου, 1918 - 13 Δεκεμβρίου 1995), γνωστός περισσότερο με το ψευδώνυμο Μποστ, ήταν σκιτσογράφος και γελοιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και ζωγράφος. Γεννήθηκε το 1918 στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1995. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Μποσταντζόγλου, το γένος Παπαγιαννακοπούλου. Οι δυο γιοί του Κώστας και Γιάννης είναι…
Ο Κάρλο Γκότσι (conte Carlo Gozzi, 1720-1806) ήταν Ιταλός θεατρικός συγγραφέας από την Βενετία. Ήταν το πιο διακεκριμένο μέλος της φιλολογικής εταιρείας Γκρανελλέσκι, που κήρυττε την χρήση της τοσκανικής διαλέκτου αντί της ενετικής. Αυτό ήταν το πρώτο πεδίο σύγκρουσής του με τον Κάρλο Γκολντόνι και τους άλλους Ενετούς θεατρικούς συγγραφείς που έγραφαν στα…
Ο Τζον Όσμπορν (John James Osborne, 1929- 24 Δεκεμβρίου 1994) ήταν Άγγλος θεατρικός συγγραφέας, ηθοποιός και κριτικός, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της γενιάς των «οργισμένων νέων», ένας από τους μεγαλύτερους δραματουργούς του 20ού αιώνα. Κατάφερε να γίνει πασίγνωστος από την ηλικία των 19 ετών, όταν συνέγραψε το έργο “Οργισμένα Νιάτα“, το οποίο τον…
Tο πραγματικό είναι το απίθανο (Jacques Lacan) Tο απίθανο είναι λογοτεχνία (Georges Bataille) ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗΣ Με αρκετές επιφυλάξεις θα μπορούσαμε να πούμε ότι το συστηματικό φλερτ του δυτικού θεάτρου με τον μεταμοντερνισμό[1] αρχίζει κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1960 με τους μινιμαλιστές, αμέσως μετά βρίσκει ένθερμους συνεχιστές ανάμεσα στους φίλους των happenings και γενικά τους θιασώτες μιας διαφορετικής αισθητικής,…
